Το μοναστήρι του 1754, είναι ένα μικρό μοναστηριακό συγκρότημα, φτιαγμένο εξολοκλήρου μέσα σε μια σπηλιά!
Ο Ταΰγετος είναι φημισμένος για τις πεζοπορίες του και το μονοπάτι για την Παναγία Ζαγούνα του βράχου, είναι ένα από τα ομορφότερα!
Ξεκινώντας λοιπόν από το χωριό Παρόρι (κοντά στο ξενοδοχείο Kyniska, πάνω στο δρόμο) θα ακολουθήσουμε το πλακόστρωτο μονοπάτι που σύντομα θα μετατραπεί σε ορεινό. Η πορεία μέχρι το μοναστήρι είναι διαρκώς ανηφορική κι αυτή είναι η μόνη δυσκολία της διαδρομής.
Αν το περπατήσουμε καλοκαίρι, καλό είναι να ξεκινήσουμε είτε νωρίς το πρωί είτε το απόγευμα. Το χειμώνα όλες οι ώρες είναι ιδανικές, εφόσον οι θερμοκρασίες είναι καλές. Σε όλη τη διαδρομή υπάρχουν πινακίδες και σημάδια στις πέτρες. Πόσιμο νερό σε αυτή τη διαδρομή δεν υπάρχει πουθενά.
Λίγα μέτρα πριν την Παναγία Ζαγούνα, θα δούμε μια διχάλα με σχετική σήμανση. Εμείς παίρνουμε το μονοπάτι προς Ζαγούνα. Τα τελευταία μέτρα πριν τον τελικό μας προορισμό είναι λίγο δύσκολα. Η κλίση του μονοπατιού είναι αρκετά απότομη και κόντρα ανηφορική. Αυτό το κομμάτι της διαδρομής είναι και το δυσκολότερο αλλά διαρκεί λίγο.
Το μοναστήρι χτίστηκε το 1754 και σήμερα δεν κατοικείται. Η πόρτα του προαυλίου χώρου είναι ανοιχτή. Μπορείς να μπες μέσα αλλά αν ανάψεις κερί, πρέπει να το σβήσεις φεύγοντας. Υπάρχει πάντοτε κίνδυνος πυρκαγιάς. Εξίσου σημαντικό είναι να μην αφήνουμε σκουπίδια. Ούτε στο μοναστήρι ούτε όμως και στο δάσος.
Η θέα από το διπλό καμπαναριό, θα σου κόψει την ανάσα! Μόνο και μόνο γι αυτή την εικόνα, αξίζει τον κόπο να φτάσεις ως εκεί. Τα πράγματα εδώ είναι τόσο μοναδικά, που δεν θες να φύγεις.
Από εδώ (μοναστήρι Ζαγούνας) έχεις δυο επιλογές. Ή θα γυρίσεις πίσω στο χωριό Παρόρι, από όπου ξεκίνησες ή θα ανηφορίσεις προς το μοναστήρι της Φανερωμένης στην Αναβρυτή.
Αν λοιπόν ανηφορίσουμε προς Φανερωμένη, τότε περπατάμε για μερικά μέτρα στον χωματόδρομο που βλέπουμε στα δεξιά μας, όπως βγαίνουμε από το μοναστήρι. Σε μερικά μέτρα στα αριστερά μας, υπάρχει σήμανση για να βγούμε στο μονοπάτι, που θα μας οδηγήσει στη Φανερωμένη.
Σε μερικά σημεία περπατάς μέσα στο δάσος. Η βλάστηση είναι άγρια και καταπράσινη κι αυτό σημαίνει ότι στο μεγαλύτερο κομμάτι έχεις σκιά. Και ως γνωστόν, και η σκιά σε τέτοιες αποδράσεις είναι κάτι περισσότερο από απαραίτητη.
Από το μικρό εκκλησάκι Άγιος Δημήτριος, παίρνουμε τον χωματόδρομο και μόνο όταν έχουμε σχεδόν φτάσει στο μοναστήρι ξανά παίρνουμε το ορεινό μονοπάτι. Από το εκκλησάκι του αγίου Δημητρίου μέχρι τη Φανερωμένη, είναι περίπου 10 λεπτά δρόμος.
Στο μοναστήρι της Φανερωμένης ζει ένας μοναχός. Υπάρχει σκιά και πόσιμο νερό στον προαύλιο χώρο αλλά η εκκλησία είναι ανοιχτή μόνο πρωί και απόγευμα, όχι μεσημέρι.
Από δω, επιγραμματικά πως από δω έχεις τις εξής επιλογές, αν θες να συνεχίσεις σε μονοπάτια:
Αν σου άρεσε ο Ταΰγετος και η Παναγία Ζαγούνα από το μονοπάτι, ακολούθησέ με και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: Facebook, Instagram, YouTube και Tik Tok!
Με την υπογραφή
karidotsouflo
