Το λευκό λάβαρο στην Αρεόπολη, με τον μπλε σταυρό στη μέση, έγραφε Νίκη ή Θάνατος συνοδευόμενη από μια αρχαία ρήση, εξίσου μεγαλειώδης: Ταν ή επί τας!

Το ημερολόγιο έγραφε 17 Μαρτίου 1821 όταν στην Αρεόπολη Μάνης, οι οπλαρχηγοί σήκωναν το λάβαρο της επανάστασης με και με ένα «Νίκη ή Θάνατος», ξεκινούσε το μακρύ ταξίδι της απελευθέρωσης των Ελλήνων.
Η Μάνη παρέμεινε αδούλωτη, στα χρόνια της οθωμανικής κυριαρχίας. Ένας τόπος που λειτουργούσε το ίδιο σαν καταφύγιο και το ίδιο σαν ορμητήριο. Καθιστώντας με αυτό τον τρόπο τους Μανιάτες, ως μια ανεξάρτητη «στρατιά» από ικανούς και αδίστακτους πολεμιστές.

Τη διοίκηση της περιοχής, αναλάμβανε ένας από τους τοπικούς άρχοντες – καπεταναίους, ο επονομαζόμενος μπέης. Τίτλος που τον όριζε ως ηγεμόνα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και ήταν υπεύθυνος, για την τήρηση της τάξης και των υποχρεώσεων του πληθυσμού.
Οι Μανιάτες ενόψει της επικείμενης επανάστασης, σταμάτησαν τις μεταξύ τους διαμάχες για να προετοιμάσουν το έδαφος. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός, πως η Φιλική Εταιρία, πόνταρε στη Μάνη για την κήρυξης του Αγώνα. Ένας τόπος που εύκολα μπορούσαν οι πολεμιστές να στρατολογηθούν, να οργανωθούν και να οπλοφορούν, δίχως να κρύβονται αφού δεν υπήρχε κανένας έλεγχος.

Το ημερολόγιο έγραφε 17 Μαρτίου του1821, όταν οι οπλαρχηγοί έκαναν την συνάντηση στην Τσίμοβα (Αρεόπολη σήμερα). Μετά το κάλεσμα του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη (τελευταίος μπέης της Μάνης) έγινε η μάζωξη μπροστά από το ναό των Ταξιαρχών. Εκεί, πήραν όρκο γονατιστοί, ενώπιον Θεού και ανθρώπων, πίστη και αφοσίωση στον μεγάλο Αγώνα.
Το λευκό λάβαρο στην Αρεόπολη, με τον μπλε σταυρό στη μέση, ανέμισε στον ανοιξιάτικο ουρανό. Η ίδια βαθιά εντολή και υποταγή στο καθήκον: Νίκη ή Θάνατος συνοδευόμενη από μια αρχαία ρήση, εξίσου μεγαλειώδης: Ταν ή επί τας.

Κι αν θα περίμενε κανείς, εκείνο το «άψυχο» πανί να έγραφε «ελευθερία ή θάνατος» διεκδικώντας τα αυτονόητα, δεν γνωρίζει τη λεπτομέρεια. Δεν λάθεψαν οι Μανιάτες, με ετούτα τα λόγια. Τα επέλεξαν προσεκτικά, ένα προς ένα και πέρασαν αλώβητα στην ιστορία των αιώνων.
Local Fact: Στην Αρεόπολη στο σημείο Κοτρώνι, μέχρι σήμερα υπάρχει η πέτρα που οι Μανιάτες στήριξαν το λάβαρο. Εκεί θα δεις να ανεμίζει μια ίδια σημαία όλο τον χρόνο.


Η ελευθερία για τους Μανιάτες ήταν δεδομένη, αφού δεν γνώρισαν την υποταγή στον εχθρό. Γι αυτό έλειπε η συγκεκριμένη λέξη από το μανιάτικο λάβαρο, ενώ υπήρχε σε όλα τα υπόλοιπα του επαναστατημένου έθνους.
Το μήνυμα ήταν ξεκάθαρο: ή θα νικούσαν τους Τούρκους και θα γλίτωναν από τον ζυγό τους ή θα πέθαιναν για την πατρίδα. Έτσι ξεκίνησε η ένοπλη εξέγερση των Ελλήνων. Με το όραμα ενός ελεύθερου και ανεξάρτητου κράτους, να αντρειεύει κάθε κύτταρο του κορμιού τους.


Την ημερομηνία για τον εορτασμό της επετείου της Επανάστασης, όρισε το 1838 με βασιλικό διάταγμα, από την κυβέρνηση του Όθωνα. Για πολλούς ωστόσο, η 25η Μαρτίου, ημέρα κήρυξης της Επανάστασης στην Αγία Λαύρα, παραπέμπει σε έναν θρύλο. Υποστηρίζουν πως ο Αγώνας ξεκίνησε από την Αρεόπολη της Μάνης την 17η Μαρτίου και μέχρι την 25η Μαρτίου, είχε ήδη απελευθερωθεί η πόλη της Καλαμάτας (23η Μαρτίου).
Από την άλλη πλευρά, οι υποστηρικτές της 25η Μαρτίου, χρησιμοποιούν πρωτογενείς πηγές και απομνημονεύματα, για να στηρίξουν την δική τους τοποθέτηση.

Σαφώς όμως, μια ημέρα επετείου που συνδυάζει την αγάπη για το έθνος και την ορθοδοξία, είναι πιο εύκολα αποδεκτή από έναν βαθιά θρησκευόμενο λαό. Αν και σύμφωνα με τους ιστορικούς, η Ελληνική Επανάσταση δεν ξεκίνησε σε ελληνικό έδαφος. Ξεκίνησε αλλά στη Μολδοβλαχία τον Φεβρουάριο του 1821.
Αν βρήκες ενδιαφέρον το λάβαρο στην Αρεόπολη, βρες με και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: Facebook, Instagram, YouTube και Tik Tok!
Υπογραφή
Karidotsouflo