Γνωρίζατε πως το Αρχαιολογικό Μουσείο Σπάρτης είναι το πρώτο μουσείο που λειτούργησε σε επαρχιακή πόλη;

Μπορεί η εξέλιξη να επισκιάζει το παρελθόν, ωστόσο ο θρύλος της Σπάρτης περιδιαβαίνει τους αιώνες και φτάνει στο σήμερα ευθυτενής και αγέρωχος!
Τώρα θα μου πεις εσύ φίλε ντόπιε, ποιος θρύλος της Σπάρτης; Έχεις ιδέα τι τραβάμε στην καθημερινότητά μας σε αυτό τον τόπο; Δεν διαφωνώ. Ζεις σε μια πόλη που αν και χτυπάει εκατομμύρια αποτελέσματα στις μηχανές αναζήτησης, δεν έχει ακόμη φτιάξει μια εικόνα αντάξια της ιστορίας και της φήμης της. Μια πόλη που αντί να λύνει προβλήματα, προσθέτει καινούρια δημιουργώντας μόνιμα έναν πύργο, όμοιο με εκείνον της Βαβέλ.

Εγώ θα σου πω, ναι σε όλα. Ναι. Η πόλη αυτή δεν έχει ξεφύγει από τα σκοτάδια της, δεν έχει ανοίξει ορίζοντες. Κι αν ρωτάς την προσωπική μου άποψη (και να μην τη ρωτάς εγώ την ακουμπάω “ταπεινά” εδώ), αυτό θέλει πολλή δουλειά για να γίνει.
Προϋποθέτει μια πορεία προς το φως, την εξέλιξη και τις σύγχρονες προσταγές. Μα σ’ αυτό το ταξίδι, καθότι μακρύς και δύσβατος ο δρόμος, χρειάζονται άνθρωποι που θα ξεκλειδώσουν τις προκαταλήψεις και θα σπάσουν τα στερεότυπα. Οκ, συμφωνούμε μέχρι εδώ.

Ωστόσο, εσύ ντόπιε κι εσύ ταξιδευτή, πόσα πραγματικά έχετε δει, εξερευνήσει, “σκαλίσει” στην πόλη του θρύλου; Πόσες φορές πήγατε σε έναν αρχαιολογικό χώρο; Που η αλήθεια είναι πως έχουμε κάμποσους διάσπαρτους μέσα στην πόλη της Σπάρτης, άσε τα απέξω… Πόσες φορές έχετε περάσει από το Αρχαιολογικό Μουσείο της πόλης; Το Μουσείο Σύγχρονης Ιστορίας, το Μουσείο Λαδιού κι Ελιάς, το Αρχείο του Νικηφόρου Βρεττάκου, το Μανουσάκειο Μουσείο;
Γνωρίζετε ότι, σε Σπάρτη και Μυστρά έχουμε εννέα, ναι εννέα! μουσειακούς χώρους; Ένας κι ένας όλοι, στο υπογράφω.
Γνωρίζατε επίσης πως το Αρχαιολογικό Μουσείο Σπάρτης είναι το πρώτο μουσείο που λειτούργησε σε επαρχιακή πόλη;

Και να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή θα σου πω το εξής: Πρώτη εγώ, δεν είχα συνειδητοποιήσει τον θησαυρό γύρω μου. Ξέρεις πότε το κατάλαβα και το έβαλα, στη σωστή του βάση; Όταν έπρεπε να ενώσω κάτι σκόρπια βιντεάκια, από την ευρύτερη περιοχή της Σπάρτης και να τα κάνω ένα. Πιο πολύ, για να μη μου πιάνουν χώρο στον σκληρό δίσκο.
Με μεγάλη μου έκπληξη λοιπόν, διαπίστωσα πως οι επισκέψιμοι χώροι στην περιοχή της Σπάρτης, είναι πράγματι πολλοί. Χάνεις το μέτρημα αν προσπαθήσεις να τους αριθμήσεις. Κι αυτό είναι που καθιστά μοναδική, αυτή την πόλη!


Να λες, τον γνωρίζω τον τόπο, τον ξέρω και κάθε φορά, να ανακαλύπτεις κάτι νέο, ούτε σου πήγαινε το μυαλό. Κι αυτό να ξέρεις, δεν είναι κάτι που το κάνεις πάντα εύκολα. Σε πολλά σημεία, χρειάζεται να ξεβολευτείς, να περπατήσεις, να ξοδέψεις τον πολύτιμο χρόνο σου και να σταθείς μπροστά από ένα αξιοθέατο και να το παρατηρήσεις για ώρα. Να ψάξεις τι υπάρχει, πέρα από τον δρόμο, πέρα από το μονοπάτι, πίσω από το κάστρο.
Κι έτσι, όχι μόνο αξιοθέατα θα ανακαλύψεις. Θα βρεις όμορφα χωριά, ξωκκλήσια, αγάλματα, μουσεία, γιατί όχι … και πεζοπορίες. Πίστεψέ με, αξίζει κάθε κόπο!

Πόσοι από εσάς για παράδειγμα, έχετε φτάσει ως το μέρος κλειδί της Σπάρτης, το Μενελάειον; Και δεν εννοώ το ξενοδοχείο, έτσι; Μην αρχίσετε δηλαδή φιλοσοφίες τύπου, περνάω κάθε μέρα απέξω… Τον αρχαιολογικό χώρο, εννοώ.
Μπορεί ό, τι έχει απομείνει από τον αρχαιολογικό χώρο στο Ιερό του Μενέλαου και της Ελένης, να μην είναι τόσο εντυπωσιακό, ωστόσο αν ψάξουμε λίγο την ιστορία από πίσω, θα μάθουμε πολλά και σπουδαία πράγματα. Όμως εδώ, δεν είναι μόνο αυτό που αξίζει. Εδώ, η θέα προς την πόλη είναι απλώς… μαγευτική. Και ο χαρακτηρισμός αυτός, είναι λίγος να ξέρετε. Ακουμπάς σε μια πέτρα των προγόνων σου και ο χρόνος σε ταξιδεύει.

Πόσοι επίσης έχετε παρατηρήσει, πως η ασπίδα του Λεωνίδα (το άγαλμα μπροστά από το στάδιο), έχει φιλοτεχνημένο ένα φίδι στο εσωτερικό της; Στο χερούλι δηλαδή. Και πόσοι γνωρίζετε πως το αρχικό άγαλμα του Λεωνίδα που προοριζόταν για τη Σπάρτη, δεν το δέχτηκαν οι τοπικοί άρχοντες, καθότι γυμνό; Κι έτσι ο αρχικός Λεωνίδας με το τεράστιο δόρυ στο χέρι του, πήρε δρόμο για τις Θερμοπύλες. Ο γλύπτης Φαληρέας, έντυσε έναν άλλο Λεωνίδα και μας τον έφεραν πιο… ευπρεπή.

Για πείτε μου ακόμα, πόσοι από εσάς έχετε ανέβει στον Καιάδα; Στη διάσημη τρύπα που όλο τη μνημονεύουμε, άλλοτε στα σοβαρά και άλλοτε χαριτολογώντας; Αν και στην πραγματικότητα δεν βλέπεις κάτι συγκλονιστικό, το μέρος αποτελεί μια καλή αφορμή να σκαλίσουμε την ιστορία αυτού του σπηλαιοβάραθρου.
Πόσοι έχετε περπατήσει στο μονοπάτι που πάει από τον Καιάδα, στους καταρράκτες της Τρύπης; Όλοι όμως, έχετε καθίσει έστω μία φορά για φαγητό στις πεντανόστιμες ταβέρνες του χωριού. Έστω, οι περισσότεροι. Και πολύ κάνετε! Ρίξτε όμως και μια ματιά παραπέρα…
Και η λίστα, δεν έχει τελειωμό. Αρχαία Σπάρτη, Μυστράς, μοναστήρια, χωριά με εξαιρετική αρχιτεκτονική, τοπικά προϊόντα, ξεχωριστά έθιμα, γιορτές και παραδόσεις.

Τι θέλω να πω, με αυτό το κείμενο; Ο θρύλος της Σπάρτης δεν έχει ξεθωριάσει. Μάλιστα αναπνέει ακόμα. Και είναι στο χέρι μας, να γνωρίσουμε καλύτερα αυτή την κουκίδα του χάρτη. Σαφώς και πρέπει να γίνουν έργα, για να αναδειχθεί ο πλούτος της περιοχής. Να κλείσουμε τις ομπρέλες πάνω από τα κεφάλια μας. Να φέρουμε τουρισμό στον τόπο μας αλλά και να τον κρατήσουμε.
Πρέπει να υπάρχει ενημέρωση και προστασία αυτών των χώρων από την πολιτεία. Ας βάλουμε όμως κι εμείς το λιθαράκι μας σε όλο αυτό με το να σεβόμαστε τους χώρους, να τους αφήνουμε καθαρούς και να τους διδάσκουμε στα παιδιά μας.
Αν ου άρεσε ο θρύλος της Σπάρτης, βρες με και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: Facebook, Instagram, YouTube και Tik Tok!
Υπογραφή
Karidotsouflo