Μακριά από την πολυκοσμία, ο Μέζαπος διατηρεί τον αυθεντικό του χαρακτήρα, προσφέροντας στον επισκέπτη μια εμπειρία γεμάτη ηρεμία και φυσική ομορφιά!

Ο Μέζαπος είναι από εκείνα τα μέρη της Μάνης που δεν χρειάζονται φανταχτερές εικόνες ή μεγάλες υποσχέσεις για να σε κερδίσουν! Με την πρώτη κιόλας ματιά σε γοητεύει με την αυθεντικότητα, την ηρεμία και το άγριο φυσικό του τοπίο, αποδεικνύοντας πως την πραγματική ομορφιά τη βρίσκεις στα πιο ανεπιτήδευτα μέρη.
Ο Μέζαπος είναι ένα μικρό παραθαλάσσιο χωριό, φωλιασμένο σε έναν προστατευμένο κόλπο, όπου η άγρια μανιάτικη φύση συναντά τα γαλαζοπράσινα νερά και οι ιστορίες των πειρατών μπλέκονται με την καθημερινότητα των λιγοστών κατοίκων.
Ο πειρατής Νικόλαος Σάσσαρης με τις ρίζες του στη μακρινή Σαρδηνία, ήταν κάτοικος του χωριού και ως αποτέλεσμα, ο Μέζαπος υπήρξε ορμητήριο αλλά και καταφύγιό του. Είχε χάσει το ένα του μάτι σε μια μάχη με Τούρκους, γι αυτό και τον αποκαλούσαν μονόφθαλμο πειρατή. Γεγονός που του πρόσδιδε επιπλέον σεβασμό, αλλά παράλληλα σκόρπιζε και περισσότερο τρόμο. Έχασε τη ζωή του σε μια συμπλοκή στη θάλασσα επίσης με Τούρκους, αφήνοντας πίσω του ένα θρύλο που με τα χρόνια μεγάλωνε όλο και περισσότερο.
Ξεκίνησε την “καριέρα” του στις θάλασσες υψώνοντας πειρατική σημαία στο πλοίο του, το 1748. Μια πορεία, που του στέρησε ένα μάτι και μερικά χρόνια αργότερα, την ίδια του τη ζωή. Χαρίζοντάς του παράλληλα όμως, ένα όνομα συνώνυμο με αυτά των ημίθεων.


Η τοπική παράδοση θέλει τον πύργο του πειρατή Σάσσαρη να αγγίζει τα 16 μέτρα ύψος. Σήμερα υπάρχουν μόνο τα χαλάσματα από αυτόν, στη περιοχή του Κάτω Μέζαπου. Αυτό όμως που έκανε το όνομά του ξακουστό στους αιώνες, είναι ο αμύθητος θησαυρός που δεν βρήκε ποτέ κανείς. Ο θρύλος θέλει τον ίδιο να κρύβει τα τιμαλφή του, σε υπόγειες στοές, κάτω από τον πύργο του. Κανείς όμως δε γνώριζε ούτε για τα μυστικά περάσματα που ενδεχομένως οδηγούσαν στη θάλασσα, αλλά και καμιά άλλη πληροφορία για τις κρυψώνες του μονόφθαλμου πειρατή.
Έτσι ή μάλλον δεν υπήρξε ποτέ ο θησαυρός με τα πολύτιμα αντικείμενα και τα χρυσάφια ή όντως είναι τόσο καλά κρυμμένος, που ουδείς κατάφερε να τον ανακαλύψει τόσα χρόνια. Είτε το ένα συμβαίνει είτε το άλλο, οι ιστορίες που περνάνε από γενιά σε γενιά δια στόματος, πάντοτε διανθίζονται, με αποτέλεσμα η αλήθεια να αλλοιώνεται. Ή να δυναμώνει….


Στο σήμερα όμως, δεν υπάρχουν πειρατές, τουλάχιστον όπως εκείνους των περασμένων αιώνων. Υπάρχει όμως ένα πανέμορφο ψαροχώρι, που σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει μόλις 31 μόνιμους κατοίκους.
Το σχεδόν τέλειο στρογγυλό λιμάνι (Κουρκού) με τη στενή έξοδο προς τη θάλασσα, αποτελεί το απάγκιο για τα ψαροκάικα. Αν φτάσεις την ώρα που επιστρέφουν οι ψαράδες, θα αγοράσεις ολόφρεσκα καλούδια της θάλασσας για το τραπέζι σου. Οι τολμηροί, βουτάνε απευθείας από την προβλήτα και κολυμπώντας φτάνουν μέχρι τη στενή παραλία ακριβώς απέναντι.

Η αμέσως επόμενη επιλογή για μπάνιο, είναι οι δύο παραλίες εντός του οικισμού, τις οποίες χωρίζει ένας βράχος. Για να φτάσεις στη δεύτερη και μεγαλύτερη βοτσαλωτή παραλία, αρκεί να περάσεις από το πέρασμα ανάμεσα στα βράχια. Οι πιο τολμηροί κολυμπάνε ως την απέναντι σπηλιά η οποία μοιάζει μικρή, αλλά στην πραγματικότητα έχει βάθος και μια παράξενη, απόκοσμη ομορφιά! Μόλις φτάσεις, πατάς σε στέρεο έδαφος και μπορείς να εξερευνήσεις το εσωτερικό περπατώντας.
Η τρίτη επιλογή είναι να οδηγήσεις (ή να περπατήσεις) 750 μέτρα, βορειοδυτικά μέχρι τον Κάτω Μέζαπο. Μια μικρή παραλία στρωμένη με λευκό βότσαλο, μόλις μερικών μέτρων, όλη δική σου! Συν ένα μεγάλο δέντρο να προσφέρει απλόχερα τη σκιά του.

Ο Μέζαπος Μάνης μολονότι δεν έχει τη φήμη έντονης τουριστικής δραστηριότητας, προσφέρει στον επισκέπτη τα βασικά από φαγητό και καφέ. Εδώ, θα βρεις ένα καφενείο – ταβερνάκι ακριβώς πάνω από το στρογγυλό λιμάνι της Κουρκούς. Το μαγαζί είναι self service και προσφέρει λίγες και καλές νοστιμιές.
Πεζοπορίες μικρές και ενδιαφέρουσες κοντά στον Μέζαπο είναι δύο. Μπορούν όμως να συνδυαστούν και σε μία αφού ακολουθώντας τη διαδρομή προς το κάστρο πάνω στη χερσόνησο Τηγάνι, με μία παράκαμψη θα επισκεφτείς και την Παναγία Αγήτρια από το μονοπάτι.
Από το χωριό της Αγίας Κυριακής (3,5 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Μέζαπου), θα περπατήσεις αρχικά σε ένα χωματόδρομο για 1 χιλιόμετρο και ύστερα για άλλο 1,5 χιλιόμετρο σε μονοπάτι για να φτάσεις στο κάστρο. Συνολικός χρόνος πεζοπορίας 45 λεπτά σε χαλαρό περπάτημα. Αν όμως κάνεις την παράκαμψη για την Αγήτρια, υπολόγισε ένα μισάωρο επιπλέον για το πήγαινε έλα.

Αν σου άρεσε ο Μέζαπος Μάνης, ακολούθησε με και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: Facebook, Instagram, YouTube και Tik Tok!
Υπογραφή
Karidotsouflο ή Ελένη