Νόμιζα πως αυτός ο δρόμος στο δάσος της Φολόης, είναι προϊόν τεχνητής νοημοσύνης, μέχρι που οδήγησα σε αυτόν και κατάλαβα πως είναι αληθινός. Είναι από εκείνες τις φορές που η πραγματικότητα διαψεύδει κάθε φαντασία και η φύση έρχεται ξανά, να μας αποδείξει πως ναι, μπορεί και το κάνει. Μέχρι που μπορεί και δημιουργεί δίχρωμα δάση, τόσο τέλεια, που μοιάζουν με ψεύτικα.
Χρόνος ανάγνωσης: Μέχρι να περπατήσουμε στο δάσος με τις πελώριες βελανιδιές και να σταθούμε στα πιο όμορφα σημεία! Παραδέχομαι πως αυτό δεν ορίζεται από τον χρόνο, καθώς εδώ η έννοια αυτή, παύει να έχει σημασία.
Το δάσος με τις βελανιδιές της Φολόης βρίσκεται στον νομό Ηλείας, στα σύνορα των νομών Αρκαδίας και Αχαΐας. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για ένα οροπέδιο σε υψόμετρο 600 μέτρων, όπου εδώ βρίσκονται και οι λεκάνες απορροής του Ερύμανθου και Πηνειού ποταμού. Αν το δεις από ψηλά, μοιάζει με στρογγυλό αλώνι, που η ακτίνα του, καταλαμβάνει έκταση 10 χιλιομέτρων.
Το δρυόδασος είναι προστατευόμενη περιοχή Natura 2000 και θεωρείται ένα μέρος με τεράστια οικολογική σημασία για όλη την Ελλάδα, με πλούσια χλωρίδα και πανίδα. Το κυνήγι, επιτρέπεται συγκεκριμένους μήνες στην περιοχή και για συγκριμένα είδη.
Το δρυόδασος της Φολόης μοναδικό στα Βαλκάνια
Αρχικά να ξεκαθαρίσουμε, πως το δρυόδασος της Φολόης είναι τόσο μεγάλο, όσο 42 χιλιάδες στρέμματα, όπου και καταλαμβάνει η έκτασή του. Μιλάμε δηλαδή για ένα απέραντο δάσος, που μοιάζει με λαβύρινθο. Για να καταλάβεις τη μοναδικότητά του, σημείωσε πως είναι το νοτιότερο δρυόδασος της Ευρώπης αλλά και το μοναδικό των Βαλκανίων.
Υπολογίζεται πως υπάρχουν περίπου 5 εκατομμύρια βελανιδιές (ή Κάπελη όπως ονομάζεται αυτό το είδος) σε αυτή την έκταση. Τα δέντρα αυτά, ξεπερνούν τα 20 μέτρα ύψος με πολλά από αυτά να αγγίζουν τα 40 μέτρα. Και πράγματι, μοιάζουν τα ψηλά κλαδιά τους, να χαϊδεύουν τον ουρανό!
Nature Tip: Κάπελη ονομάζεται η βελανιδιά με τον ίσιο, ψηλό κορμό. Είναι μια ονομασία, που έδωσαν οι ντόπιοι της περιοχής, στα δέντρα του οροπεδίου. Σε μια πιο ευρεία έννοια, σημαίνει πυκνό ή άφθονο δάσος γι αυτό και το δάσος της Φολόης απαντάται και ως δάσος της Κάπελης.
Οι βελανιδιές λοιπόν είναι ένα δέντρο που δύσκολα καίγεται, γι αυτό έχει γλιτώσει από τις πυρκαγιές, που έχουν καταστρέψει πολλά κομμάτια της ευρύτερης περιοχής. Δεν είναι τυχαίο που ως καυσόξυλο είναι πιο ακριβό και προτιμάται κυρίως, όταν θέλουμε να συντηρήσουμε φωτιά για πολλές ώρες. Το δέντρο αυτό, διατηρείται τους καλοκαιρινούς μήνες, λόγω του εδάφους του το οποίο διατηρεί την υγρασία του, αφού δεν περνάει ο ήλιος.
Σε τέτοια μέρη επίσης, το φθινόπωρο και τον χειμώνα, γίνεται πραγματικό πάρτι από μανιτάρια. Πολλά και διαφορετικά είδη, ξεφυτρώνουν κάθε μερικά μέτρα. Δεν είναι όλα όμως βρώσιμα, κάποια μάλιστα είναι παραισθησιογόνα ή και δηλητηριώδη, γι αυτό προσοχή στη συλλογή τους!
Γιατί είναι τόσο παράξενος αυτός ο δρόμος στο Δάσος της Φολόης;
Στο διαδίκτυο κυκλοφορούν διάφορα βίντεο σύντομης διάρκειας, που δείχνουν ένα δάσος με δύο χρώματα. Είναι τόσο έντονη αυτή η αντίθεση και ίσως τόσο “παράλογη”, που μοιάζει με ψεύτικη.
Η αλήθεια είναι πως όλο αυτό το εντυπωσιακό αποτέλεσμα, είναι αληθινό. Ορατό όμως, μόνο για λίγο και μόνο το Φθινόπωρο. Τότε που οι φυλλοβόλες βελανιδιές κιτρινίζουν τα φύλλα τους, προτού αυτά γίνουν το πιο παχύ χαλί στο έδαφος. Για να πετύχεις το σωστό timing, πρέπει να βρεθείς στο Δρυόδασος της Φολόης, από τα μέσα Νοέμβρη μέχρι τα μέσα Δεκέμβρη.
Γιατί όμως συμβαίνει αυτή η χρωματική αντίθεση στο ίδιο δάσος; Και μάλιστα, μόνο σε ένα συγκεκριμένο σημείο; Τα πράγματα είναι πολύ πιο απλά από ό, τι φαίνονται. Ο δίχρωμος δρόμος στο Δάσος της Φολόης από τη μια πλευρά έχει χιλιάδες βελανιδιές και από την άλλη πεύκα.
Το φθινόπωρο λοιπόν, η διαδικασία του κιτρινίσματος των φύλλων, κάθε μέρα αποκτά κι άλλη απόχρωση, πάνω στα δέντρα. Κι έτσι έχουμε αυτό τον χρυσό καμβά. Τα πεύκα από την άλλη, διατηρούν το πράσινο χρώμα τους, καθ’ όλη τη διάρκεια τους έτους. Οπότε, να και ο καταπράσινος καμβάς.
Οι βελανιδιές στη μία πλευρά του δρόμου, είναι ένα φυσικό δάσος το οποίο είναι κυριολεκτικά, απέραντο. Ένα κομμάτι δηλαδή της φύσης που δημιουργήθηκε μόνο του. Αντίθετα, από την άλλη πλευρά, τα πεύκα είναι φυτεμένα από τον άνθρωπο.
Αυτό το κομμάτι της διαδρομής είναι μικρό και το συναντάμε μόνο σε ένα συγκεκριμένο σημείο του δάσους. Από το ένα σημείο ως το άλλο της διχρωμίας, είναι περίπου μισό χιλιόμετρο.
Όλα όσα πρέπει να γνωρίζεις για την περιοχή
Έψαξα να βρω, γιατί σε εκείνο το σημείο φυτεύτηκαν πεύκα και όχι για παράδειγμα βελανιδιές ή άλλο φυλλοβόλο δέντρο, αλλά δεν κατάφερνα να συλλέξω καμία πληροφορία. Ίσως αυτοί που σκέφτηκαν τα πεύκα, να είχαν στο μυαλό τους, μια τέλεια αντίθεση, όταν τα δέντρα θα μεγάλωναν. Ίσως και όχι. Αυτό δεν θα το μάθουμε μάλλον ποτέ. Στο σήμερα όμως, μας αρκεί αυτή η απέραντη ομορφιά, χωρίς να έχει σημασία αν δημιουργήθηκε επί τούτου ή κατά λάθος.
Εδώ λοιπόν το μέρος είναι ιδανικό για πεζοπορία. Ακόμη κι αν δεν ακολουθήσεις κάποιο μονοπάτι, είναι βέβαιο πως θα περπατήσεις σε κάποιον από τους ατέλειωτους δρόμους του δάσους. Το ποδήλατο, επίσης έχει την τιμητική του εδώ. Αλλά ακόμη κι αν δεν είσαι από τους τύπους της άθλησης, θα βρεις τη δική σου γωνιά σε κάποιο παγκάκι ή τραπεζάκι για να γίνεις κι εσύ, ένα με τη γαλήνη αυτού του τόπου.
Κατά τ’ άλλα, τα δυο μικρά χωριά (Φολόη και Κούμανης) προσφέρουν νοστιμότατο φαγητό στις ταβέρνες τους και το περιβαλλοντικό δάσος της Φολόης είναι ένα ολόκληρο σεμινάριο για το φυσικό περιβάλλον της περιοχής. Ωστόσο, σημείωσε μουσείο πως δεν είναι πάντα ανοιχτό.
Αν σου άρεσε κι εσένα ο δρόμος στο Δάσος της Φολόης (βασικά, δεν βρίσκω το λόγο να μη σου άρεσε!) κάνε το μια “μοιρασιά” με τους φίλους σου. Αν όχι, ξανά διάβασέ το όλο από την αρχή!
Ακολούθησέ με και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να μην χάνεις τίποτα νέο. Ξέρεις, τα γνωστά: Facebook, Instagram, YouTube και Tik Tok!
Με την υπογραφή
Karidotsouflο ή Ελένη… το ίδιo μας κάνει!
