Ένα πανέμορφο μέρος, μέσα σε μια ρεματιά, που τα νερά του δεν στερεύουν όλο τον χρόνο!

Το μονοπάτι μέχρι τον καταρράκτη του Κνακίωνα δίπλα από τον Καιάδα της Σπάρτης, είναι μια όμορφη πεζοπορική εμπειρία στο βουνό Ταΰγετος ! Πρόκειται για ένα πανέμορφο μέρος, μέσα σε μια ρεματιά, που τα νερά του δεν στερεύουν όλο τον χρόνο.
Ο Ταΰγετος, σαν αγέρωχο και άγριο βουνό, κρύβει πολλές κρυφές γωνιές που μοιάζουν ψεύτικες. Σημεία που για να τα προσεγγίσεις πρέπει να περπατήσεις κάμποσα χιλιόμετρα ακόμα, να περάσεις ποτάμια ή να ανέβεις σε βράχια. Για τις πηγές Κνακίωνα όμως, η διαδρομή με τα πόδια είναι πολύ σύντομη, μέτριας δυσκολίας.


Θα βρούμε το χωριό Τρύπη Λακωνίας, μόνο 8,5 χιλιόμετρα ανατολικά της Σπάρτης, επάνω στον επαρχιακό δρόμο Σπάρτης Καλαμάτας. Μια διαδρομή που παρεμπιπτόντως, αν δεν την έχεις κάνει, πρέπει να τη βάλεις στο πρόγραμμα οπωσδήποτε!
Εκτός λοιπόν από τα γραφικά “χωριάτικα” ταβερνάκια πάνω στον δρόμο, στο τέλος του χωριού (προς Καλαμάτα) υπάρχει σχετική πινακίδα για το σπηλαιοβάραθρο του Καιάδα. Μαζί με αυτή την ταμπέλα, θα βρεις και την σχετική σήμανση για τις Πηγές Κνακίωνα.

Η ένδειξη που μας ενδιαφέρει είναι αυτή με τον μπλε κύκλο. Περπατάμε για μερικά μόνο μέτρα στην άσφαλτο και αμέσως μετά, αρχίζουμε να κατηφορίζουμε το χωμάτινο μονοπάτι. Μπορεί η απόσταση να μην είναι περισσότερο από πεντακόσια μέτρα (μισό χιλιόμετρο) μέχρι να προσεγγίσουμε τον καταρράκτη, ωστόσο τα πράγματα έχουν έναν μικρό βαθμό δυσκολίας.
Η κλίση της διαδρομή είναι μόνιμα κατηφορική και μάλιστα σε μερικά σημεία, αρκετά απότομη. Γι αυτό, τα μπαστούνια πεζοπορίας και αδιάβροχο ορειβατικό παπούτσι είναι χρήσιμα. Έτσι, εξαλείφουμε τις πιθανότητες μα γλιστρήσουμε ή να στραβοπατήσουμε.


Σε δεκαπέντε λεπτά από την αφετηρία μας (Καιάδας) θα έχουμε φτάσει στον καταρράκτη του Κνακίωνα. Μπορεί εδώ να μην έχουμε, έναν τεράστιο καταρράκτη, έχουμε όμως ένα πολύ εντυπωσιακό θέαμα. Το τραγούδι του νερού που πέφτει με ορμή και οι ψιχάλες που χαϊδεύουν το πρόσωπο, δημιουργούν ένα παραμύθι, τόσο αληθινό που νομίζεις από στιγμή σε στιγμή, θα πετάξουν νεράιδες!
Το πρόβλημα εδώ, είναι πως δεν υπάρχει εύκολος τρόπος, για να περάσεις απέναντι. Και πίστεψέ με, στην απέναντι όχθη πρέπει να φτάσεις οπωσδήποτε! Αν δεν φοράς αδιάβροχο παπούτσι, πρέπει να βγάλεις κάλτσες και παπούτσια, να πάρεις βαθιά ανάσα (είναι πολύ παγωμένο το νερό!) και περπατώντας στο ποτάμι, να φτάσεις στην άλλη μεριά.


Hikking Tip: Πάντα στο σακίδιό μου έχω μια μικρή πετσέτα. Έτσι όταν πρέπει να περάσω ποτάμι και δεν φοράω αδιάβροχα παπούτσια, περπατάω ξυπόλυτη στο νερό και μετά σκουπίζω πόδια και ξανά φοράω κάλτσες και παπούτσια.
Μόλις λοιπόν περάσουμε το ποτάμι, περπατάμε για λίγα μέτρα στο μονοπάτι και βγαίνουμε στο βυζαντινό εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννη. Ένας πολύ όμορφος και περιποιημένος χώρος με πόσιμο νερό όπου στη γιορτή του Αγιάννη, στήνεται ένα μεγάλο υπαίθριο γλέντι!


Από δω και πέρα προχωράμε στον χωματόδρομο, έχοντας κατά νου πάντα, να κοιτάμε προς τη μεριά του ποταμιού. Υπάρχουν πολύ όμορφα σημεία να σταθεί κανείς κι αν το επιτρέπει ο καιρός, γιατί όχι να βουτήξει στα παγωμένα νερά!
Αν θες να αποφύγεις να ανέβεις πίσω το μονοπάτι, μπορείς να επιστρέψεις στην πλατεία της Τρύπης (λίγο πιο κάτω από τον Καιάδα) ακολουθώντας τον τσιμεντόδρομο. Αν και η αλήθεια είναι, πως τα απότομα κατηφορικά μονοπάτια, είναι πιο απαιτητικά στην κατάβαση, παρά στην ανάβαση παρά να τα ανεβαίνουμε.

Η απόσταση από το ποτάμι και μέχρι να φτάσεις στο χωριό ακολουθώντας τον δρόμο, είναι κάτι λιγότερο από δύο χιλιόμετρα. Περίπου δηλαδή μισή ώρα περπάτημα.
Και γιατί βρε karidotsouflo δεν μας λες από την αρχή, ότι υπάρχει δρόμος; Γιατί καλοί μου αναγνώστες, την ομορφιά αυτού του κόσμου, την αναπνέουμε καθώς περπατάμε! Γινόμαστε ένα με τη φύση και όλα όσα νιώθουμε κατά τη διάρκεια αυτής της μυσταγωγίας, είναι αδύνατον να τα ζήσουμε μέσα από ένα αυτοκίνητο. Γι αυτό!
Αν βρήκες ενδιαφέρον το μονοπάτι για τον καταρράκτη του Κνακίωνα _ Ταΰγετος, βρες με και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: Facebook, Instagram, YouTube και Tik Tok!
Υπογραφή
Karidotsouflo