Από μονοπάτι στο δάσος και τεχνητά περάσματα μέχρι ορειβασία σε βράχους, να γιατί αυτή η εμπειρία στον Ταΰγετο είναι μοναδική _ φαράγγι Μύλων.

Από μονοπάτι στο δάσος και τεχνητά περάσματα μέχρι ορειβασία σε βράχους, να γιατί αυτή η εμπειρία στον Ταΰγετο είναι μοναδική _ φαράγγι Μύλων.
Η συγκεκριμένη διαδρομή που λες, είναι αναμφίβολα από τις πιο ιδιαίτερες του Ταϋγέτου. Κι αυτό, γιατί δεν πρόκειται για ένα συνηθισμένο ορεινό μονοπάτι ή για μία απλή κατεβασιά σε φαράγγι. Η πεζοπορία αυτή είναι μια απόλαυση διαρκείας γεμάτη εκπλήξεις που δεν περιμένεις.
Εδώ καταρχάς θα γνωρίσεις δύο από τα ομορφότερα χωριά της ορεινής Λακωνίας. Το πανέμορφο, γραφικό Καστόρι και το αποκαλούμενο “μπαλκόνι του Ταϋγέτου” Γεωργίτσι.
Ξεκινώντας να σου πω τα εξής πολύ σημαντικά πραγματάκια που πάντα έχουμε υπόψη μας σε τέτοιες πεζοπορίες:




Όσον αφορά το φαράγγι των Μύλων θα χρειαστεί να περπατήσουμε σχεδόν 10 χιλιόμετρα και υπολογίζουμε πλούσιες 4 ώρες. Εννοείται στο μεγαλύτερο μέρος δεν υπάρχει άλλος τρόπος διαφυγής πέρα από το μονοπάτι. Εξυπακούεται πως έχουμε μαζί μας όλα τα απαραίτητα από νερό, φαγητό κι εννοείται ένα μίνι φαρμακείο.
Η πεζοπορία μας ξεκινάει από το χωριό Γεωργίτσι. Θα βρούμε το μονοπάτι λίγο πριν την πάνω πλατεία. Με το που φτάσουμε στο χωριό (πριν μπούμε στα πρώτα σπίτια) στρίβουμε αριστερά ακολουθώντας την ταμπε΄λα προς Ηρώο Αεροπόρων. Πριν την πάνω πλατεία υπάρχει ένας χώρος με μια πέτρινη βρύση και ξύλινα παγκάκια. Εδώ μπορούμε να αφήσουμε το αυτοκίνητό μας.
* Tip -> πριν στρίψεις για πάνω πλατεία και Ηρώο Αεροπόρων στην αρχή του χωριού, αν θες μπορείς να παρκάρεις εδώ και να ανέβεις ως την πέτρινη βρύση από τα ξύλινα σκαλιά που θα δεις να ξεκινάνε από την άκρη του δρόμου. Σε 10 λεπτά θα έχεις φτάσει στο ίδιο σημείο.


Ξεκινάμε ακολουθώντας την ένδειξη προς “φαράγγι Κάρδαρη”. Μόλις βγούμε από το χωριό η ένδειξη με τον μοβ κύκλο υπάρχει παντού και αποκλείεται να χαθούμε.
Τα 2,5 πρώτα χιλιόμετρα κινούμαστε σε χωματόδρομο στις πλαγιές του βουνού. Μετά παίρνουμε να κατηφορίζουμε το μονοπάτι μέσα στο δάσος με τα πλατάνια και τα κωνοφόρα. Μετά από περίπου 1 χιλιόμετρο πορείας, φτάνουμε στο πιο ιδιαίτερο (και επικίνδυνο κατά συνθήκες) πέρασμα της συγκεκριμένης διαδρομής. Εδώ περνάμε μόνο αν νιώθουμε ασφαλείς και σίγουροι για τις κινήσεις μας.
Συνήθως το χειμώνα και την άνοιξη το ποτάμι εδώ είναι ορμητικό και δεν περνάς αν δεν είσαι έμπειρος και σωστά εξοπλισμένος. Έχε κατά νου πως αν σε αυτό το σημείο έχει πολύ νερό, τότε και το ποτάμι που θα πορευτείς κατά μήκος του θα είναι φουσκωμένο και δε θα μπορείς να το διασχίζεις αν δεν έχεις διάβροχα παπούτσια.
Όταν όμως δεν έχει βρέξει για καιρό (άρα και δεν έχει κατεβάσει νερό), τότε η εμπειρία γίνεται ανεπανάληπτη! (δες 2 επόμενες φωτογραφίες)


Κινούμαστε από δω και στο εξής στην καρδιά του φαραγγιού. Η υγρασία και το κρύο γίνονται αισθητά αλλά εδώ συμβαίνει και κάτι μαγικό. Αν πάψουν οι κουβέντες μας για λίγο και αφουγκραστούμε τη φύση, θα γίνουμε μέρος ενός μοναδικού θαύματος. Οι ήχοι (κυρίως από τα πουλιά και το νερό στο ποτάμι) που ακούμε σε αυτό το σημείο, είναι μοναδικοί. Κάτι σαν να υπάρχουν κρυμμένα ηχεία για να μεταφέρουν τον ήχο παντού. Βγάλε από μέσα σου κάθε τι περιττό και αφέσου να γίνεις μέρος αυτού του θαύματος!
Όταν περάσουμε και τα ξύλινα σκαλοπάτια, έχουμε φύγει πια από το κυρίως μέρος του φαραγγιού και κινούμαστε για το υπόλοιπο της διαδρομής σε ορεινό μονοπάτι. Στα δύσκολα και απότομα σημεία υπάρχουν συρματόσκοινα που μπορείς να πιαστείς για να βοηθηθείς ή ξύλινα κάγκελα.

Φτάνοντας στο χώρο αναψυχής Καστορίου, αν θέλουμε τερματίζουμε την πεζοπορία μας. Ειδάλλως τη φτάνουμε στο τέρμα της κινούμενοι σε μονοπάτι για 2 ακόμα χιλιόμετρα. Μην αψηφάς αυτό το κομμάτι των 2 χλμ νομίζοντας πως δεν έχει να σου δώσει κάτι ενδιαφέρον. Το τελευταίο κομμάτι είναι εξίσου εντυπωσιακό με όλο το υπόλοιπο ακόμη κι αν αυτό κινείται έξω από το χωριό Καστόρι.
Αυτό ήταν! Μόλις καταφέραμε να κατέβουμε ένα από τα πιο όμορφα φαράγγια της Πελοποννήσου.
#With_TraVeL_LoVe
karidostouflo