Δύο άνθρωποι, ένας σκύλος κι ένα πανέμορφο χωριό, που μπορεί να γίνει η τέλεια αφορμή, για μια εκδρομή στο βουνό!

Στο χωριό Κουμουστά Ταϋγέτου ζουν μόλις δύο μόνιμοι κάτοικοι, αλλά αρκούν για να δίνουν ζωντάνια και να κρατούν την ιστορία ενός τόπου! Πέραν όλων των πρακτικών θεμάτων που συνθέτουν και την κατανομή του πληθυσμού στη χώρα μας, υπάρχουν κάποιοι λίγοι ρομαντικοί, που επιμένουν να αγαπούν τη φύση, τον εναλλακτικό τρόπο ζωής κι ενίοτε τη μοναχικότητα.
Κάπως έτσι συμβαίνει και σε αυτό το πανέμορφο χωριουδάκι στον Ταΰγετο που αν κι έρημο σήμερα, στο παρελθόν έχει υπάρξει ένα σπουδαίο οικιστικό κέντρο. Γι αυτό στις μέρες μας, αποτελεί μια πρόκληση, για να γνωρίσεις ένα σπάνιο κομμάτι του Ταϋγέτου.
Το ζευγάρι των ηλικιωμένων κατοίκων είναι πάντα πρόθυμο για κουβεντούλα και ο σκύλος τους θα σου κάνει παρέα. Μια φορά φαντάσου, ο σκύλος μας πήγε μέχρι το μοναστήρι και μας έφερε πίσω. Δύο ώρες στο μονοπάτι το συμπαθέστατο τετράποδο! Αυτοί οι δύο άνθρωποι ξέρουν πάρα πολύ καλά την περιοχή και μπορούν να σας μιλήσουν, τόσο για τα μονοπάτια όσο και για τα αξιοθέατα του χωριού.
Εδώ, δεν υπάρχει καφενείο ή ταβέρνα στο χωριό. Κι αν θες κάτι να φας ή να πιείς, πρέπει να έχεις προνοήσει από πριν. Υπάρχει όμως πάντα άφθονο δροσερό νερό κατευθείαν από τις πηγές του βουνού.

Η ιστορία της Κουμουστάς ξεκινάει κάπου τον 13ο αιώνα και γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη στα βυζαντινά χρόνια. Κάποια στιγμή έφτασε να μετράει 2.000 κατοίκους ενώ για λόγους ασφάλειας υπήρχαν τρία τείχη – οχυρά.
Στα χρόνια της Δεύτερης Τουρκοκρατίας (1715 – 1821) ο οικισμός ανήκε διοικητικά στον Καζά του Μυστρά. Αυτή την περίοδο, πολλοί παράγοντες άρχισαν να συμβάλλουν στη μείωση του πληθυσμού της Κουμουστάς, όπως η επιδημία της πανώλης το 1719, ο καταστροφικός σεισμός 1729 και η πυρπόληση του οικισμού για τη συμμετοχή των κατοίκων στα Ορλωφικά (αποτυχημένη επανάσταση των Ελλήνων το 1770).

Το σχολείο του χωριού λειτούργησε τελευταία σχολική χρονιά το 1958 – 1959, ενώ το χωριό άρχισε να ερημώνει με γοργούς ρυθμούς, τα χρόνια του Εμφυλίου Πολέμου. Κάπως έτσι φτάνουμε στο σήμερα, να έχουμε σχεδόν ακατοίκητο, ένα από τα πιο όμορφα χωριά του αρσενικού βουνού της Πελοποννήσου.
Κάθε χρόνο στην Κουμουστά, ο σύλλογος από το γειτονικό Ξηροκάμπι Λακωνίας, διοργανώνει πανηγύρι στη γιορτή του Αϊ Λια. Παραμονές του Αϊ Λια, η γιορτή γίνεται το βράδυ ενώ ανήμερα, το πανηγύρι είναι ημερήσιο, κάτω από τη δροσιά των πλατανιών.

Η Κουμουστά απέχει 21 χιλιόμετρα από τη Σπάρτη και μόλις 6,5 χιλιόμετρα από το γειτονικό Ξηροκάμπι. Έξω από το χωριό και πίσω από το αμφιθέατρο, αξίζει να δεις το Ελληνιστικό γεφύρι του 150 π.Χ. Είναι μέχρι σήμερα σε χρήση από ανθρώπους και ζώα και στέκει όρθιο τα τελευταία σχεδόν 2.200 χρόνια. Τον χειμώνα που το ποτάμι της Ρασίνας κατεβάζει νερό, το θέαμα είναι μοναδικό!
Στο δρόμο προς την Κουμουστά, θα οδηγήσεις στο μοναδικό φαράγγι της Ελλάδας, που μπορείς να το διασχίσει με αυτοκίνητο. Είναι το φαράγγι του Ανακώλου, όπου κάθε εποχή θα βρεις και μια διαφορετική παράσταση χρωμάτων.

Από τον οικισμό θα βρεις δύο σηματοδοτημένα μονοπάτια. Το ένα θα σε οδηγήσει στους Πενταυλούς Ταϋγέτου και το άλλο στο μοναστήρι της Γόλας. Για τους αρχάριους ιδανικό μονοπάτι, είναι αυτό προς την Ιερά Μονή Ζωοδόχου Πηγής Γόλας. Συνδυάζει εκπληκτική ομορφιά στο δάσος του Ταϋγέτου κι ένα θρησκευτικό μνημείο. Επιπλέον αφορά μια εύκολη και ξεκούραστη πεζοπορική διαδρομή.

Το μοναστήρι της Γόλας έχει την εξής ιδιαιτερότητα που συναντάμε σπάνια στην Ελλάδα και γενικά στα Βαλκάνια. Οι τοίχοι της εκκλησίας δεν έχουν τοιχογραφίες μόνο με αγιογραφίες αλλά και με πρόσωπα αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων. Οι εκκλησίες στον ελλαδικό χώρο, που συνδυάζουν και το στοιχείο της ορθοδοξίας αλλά και το πνεύμα της αρχαίας Ελλάδας, είναι ελάχιστες σε σχέση με το πλήθος των ναών της χώρας.
Στο μοναστήρι, οι μοναχοί κερνάνε λουκούμι και καφεδάκι και είναι πρόθυμοι για μια ξενάγηση και να σας μάθουν όλα τα “μυστικά” της Μονής.


Αν σου άρεσε το χωριό Κουμουστά Ταϋγέτου, ακολούθησε με και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: Facebook, Instagram, YouTube και Tik Tok!
Υπογραφή
Karidotsouflο ή Ελένη