Η πεζοπορία από Κουμουστά μέχρι την ιερά Μονή Γόλας αποτελεί μια συναρπαστική εμπειρία από όλες τις απόψεις και όχι μόνο σαν μονοπάτι!

Το μονοπάτι από Κουμουστά μέχρι την ιερά Μονή Γόλας, συνδυάζει όλα τα στοιχεία για να ξεκινήσεις τις πεζοπορίες στον Ταΰγετο. Η διαδρομή είναι εύκολη ακόμα και για αρχάριους, σύντομη αφού μαζί με την επιστροφή είναι περίπου δύο ώρες και με πολλά όμορφα σημεία να δεις.
Η Κουμουστά απέχει 21 χλμ από τη Σπάρτη. Στη διαδρομή περνάς από το χωριό Ξηροκάμπι στο οποίο αξίζει να κάνεις μία στάση και να δεις το Ελληνιστικό μονότοξο Γεφύρι με χρονολογία κατασκευής 150 π.Χ.. Είναι το μοναδικό προχριστιανικό γεφύρι που σώζεται μέχρι σήμερα και μάλιστα είναι ακόμη σε λειτουργία. Θα το συναντήσεις στο τέλος του χωριού, στον δρόμο προς Κουμουστά δίπλα από το αμφιθέατρο του χωριού.
Από το Ξηροκάμπι μέχρι Κουμουστά, θες μόνο 6,5 χιλιόμετρα οδήγησης. Η διαδρομή όμως είναι εκπληκτική όποια εποχή κι αν περάσεις, αφού θα διασχίσεις ένα από τα πιο γοητευτικά φαράγγια της Πελοποννήσου. Πρόκειται για το φαράγγι του Ανακώλου που είναι το μοναδικό φαράγγι της Ελλάδας που το διασχίζεις με αυτοκίνητο.

Η Κουμουστά Λακωνίας είναι ένα μεσαιωνικό χωριό του Ταϋγέτου χτισμένο στα 750 μ. υψόμετρο. Οι μόνιμοι κάτοικοί του είναι μόλις δύο άτομα. Ένα ζευγάρι γλυκύτατων και ευγενέστατων μεσήλικων ανθρώπων. Θα καταλάβεις αμέσως ποιο είναι το σπίτι τους, μολονότι ξεχωρίζει και για την αισθητική αλλά και για τα υπέροχα χρώματά του.


Από την πλατεία στην Κουμουστά, ξεκινάνε δύο μονοπάτια. Το πιο εύκολο αλλά και σύντομο είναι αυτό που οδηγεί στην Ιερά Μονή Ζωοδόχου Πηγής Γόλας. Η διάρκειά του είναι μια ώρα σε χαλαρούς ρυθμούς για τα 3,5 χιλιόμετρά του. Υπολογίζουμε άλλα τόσα για την επιστροφή.
Στην αρχή προχωράμε σε κατηφορικό χωματόδρομο κι αργότερα μπαίνουμε στο δάσος. Κατεβαίνουμε το ρέμα της Ρασίνας και περνάμε το ποτάμι, από ένα καταπληκτικό τοξοτό γεφύρι. Αν ο καιρός είναι καλός μπορούμε να βουτήξουμε στο νερό, για μια ανάσα δροσιάς. Τα νερά σε τέτοια σημεία, είναι πάντα καθαρά και γάργαρα. Αλλά και πολύ κρύα.

Μόλις περάσουμε το γεφύρι, το μονοπάτι αρχίζει και ανηφορίζει λίγο, αλλά για αρκετή ώρα περπατάμε μέσα στη ρεματιά της Λαρνακιάς. Εδώ ίσως πρέπει (ανάλογα την εποχή) να περάσουμε από ποτάμι. Γι αυτό, καλό είναι να φοράμε αδιάβροχο παπούτσι.
Αυτή η ρεματιά είναι ένα εκπληκτικό μέρος που υπάρχουν (πραγματικά όμως!) όλες οι αποχρώσεις του πράσινου! Μετά το τέλος της ρεματιάς ανηφορίζουμε για τη Μονή Γόλας μέχρι που συναντάμε έναν αγροτικό χωματόδρομο, ο οποίος μας οδηγεί έξω από το μοναστήρι.

Φτάνοντας ο επισκέπτης στη Μονή αντικρύζει ένα από τα ομορφότερα θρησκευτικά προσκυνήματα της Πελοποννήσου. Ένας χώρος χτισμένος σε ένα μικρό ξέφωτο του βουνού, με μια απίθανη θέα εμπρός του και με μια παχιά βλάστηση να το περιβάλλει. Το μοναστήρι της Γόλας, έχει μόνιμους μοναχούς, γι αυτό είναι μια πραγματική όαση, στις άγριες πλαγιές του Ταϋγέτου.
Σύμφωνα με μαρτυρίες, η ύπαρξη της Μονής έχει ως τοποθέτηση χρονολογίας, το 1608. Έκτοτε έχει υποστεί αρκετές ζημιές και καταστροφές κι έχει ανακαινιστεί ισάριθμες φορές μέχρι να πάρει τη σημερινή του μορφή. Υπήρξαν επίσης περίοδοι που το μοναστήρι παρέμεινε κλειστό για ολόκληρες δεκαετίες με αποτέλεσμα να ρημάξει.

Οι τοιχογραφίες της εκκλησίας έχουν την υπογραφή του Δημήτριου Κακαβά και σύμφωνα με την επιγραφή το έργο τελέιωσε το 1632. Σύμφωνα όμως με μια δεύτερη επιγραφή το έργο του νάρθηκας έχει ημερομηνία από το 1673 από διαφορετικό αγιογράφο.
Στον δυτικό τοίχο του πρόναου μπορούμε να διακρίνουμε τις μορφές από εφτά αρχαίους Έλληνες φιλόσοφους. Θουκυδίδης, Σόλωνας, Όμηρος, Χίλων ο Λακεδαιμόνιος, Πλούταρχος, Αριστοτέλης και η Σίββυλα. Υπάρχει και μία όγδοη μορφή αλλά είναι τόσο κατεστραμμένη που δεν είναι ορατή, επομένως και κανείς δεν μπορεί να ξέρει ποιος απεικονιζόταν σε αυτήν.

Οι εκκλησίες στα Βαλκάνια που συμβαίνει αυτή συνύπαρξη στις εικονογραφίες, είναι στ’ αλήθεια ελάχιστες. Σύμφωνα με την ορθοδοξία, οι Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι ήταν οι προάγγελοι του χριστιανισμού. Αυτοί δηλαδή που μέσα από το έργο τους, είχαν προβλέψει τον ερχομό του Χριστού.
Σύμφωνα με τους αρχαιολόγους αυτή η αρμονική συνύπαρξη προσώπων, φανερώνει τη μόρφωση των χριστιανών και ειδικά των αγιογράφων. Δείχνει το σεβασμό τους όχι μόνο στη σπουδαία ιστορία των Ελλήνων, αλλά και στους ανθρώπους που το έργο τους, στιγμάτισε ολόκληρη την ανθρωπότητα.
Άλλωστε, οι αγιογράφοι, έζησαν σε μια εποχή που είχαν το προνόμιο να γνωρίζουν ανάγνωση και γραφή. Στοιχεία, που σε συνδυασμό με το ταλέντο τους στη ζωγραφική, τους ωθούσαν να εμβαθύνουν σε φιλοσοφικούς δρόμους, νιώθοντας ύστερα την ανάγκη να τους εκφράσουν μέσω της αγιογραφίας.

Στη Μονή Γόλας μπορούμε να έρθουμε και οδικώς από τη Σπάρτη, σε μόλις 31 χιλιόμετρα
Αν σου άρεσε το μονοπάτι στον Ταΰγετο και την Κουμουστά Λακωνίας, ακολούθησε με και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: Facebook, Instagram, YouTube και Tik Tok!
Υπογραφή
Karidotsouflο ή Ελένη