Το εκπαιδευτικό σύστημα δεν αλλάζει αλλάζουμε όμως εμείς

Στη χώρα που ζούμε το εκπαιδευτικό σύστημα δεν αλλάζει αλλάζουμε όμως εμείς. Αρκεί να αλλάξουμε τον τρόπο με τον οποίο σκεφτόμαστε!

Σε αυτό το άρθρο δεν θα σου πω για το πως λειτουργούν τα εκπαιδευτικά συστήματα άλλων χωρών. Ξέρουμε πολύ καλά τι αξιόλογα εκπαιδευτικά συστήματα υπάρχουν ανά τον κόσμο. Εμείς όμως δεν έχουμε καμία σχέση με αυτά. Ούτε και θεωρώ πως θα φτάσουμε ποτέ σε τέτοια επίπεδα.
Επίσης δε θα κάτσω να σου αναλύσω τα οφέλη από ένα όμορφο και φιλικό προς τα παιδιά εκπαιδευτικό σύστημα. Έξυπνοι άνθρωποι είμαστε, καταλαβαίνουμε όλοι μας πόσο πιο χαρούμενα είναι τα παιδιά που το πρωί ξεκινάνε να πάνε κάπου με χαρά και όχι από αγγαρεία. Απλά τα πράγματα.

Σε αυτό το άρθρο λοιπόν θα σου πω πως το εκπαιδευτικό σύστημα της Ελλάδας έχει πρώτον τα μαύρα του τα χάλια και δεύτερον δεν αλλάζει.
Επομένως; τι κάνουμε; Καθόμαστε και κλαίμε τη μοίρα μας; βρίζουμε το σύστημα; διαμαρτυρόμαστε πίσω από κλειστές πόρτες; τι από όλα αυτά βοηθάει; Τίποτα. Απλά τα πράγματα κι εδώ.

Δεν βοηθάει να κάθεσαι και να κλαίγεσαι ούτε να χαλιέσαι. Δε βοηθάει να ψάχνεις το δίκιο σου σε ανθρώπους που είναι (απλά) κουφοί από επιλογή. Βοηθάει όμως πολύ να αλλάξεις τον τρόπο σκέψης σου. Βοηθάει να δεις τα πράγματα αλλιώς. Για το καλό του παιδιού σου. Για το καλό το δικό σου.

Το εκπαιδευτικό σύστημα δεν αλλάζει αλλάζουμε όμως εμείς

Πως μπορείς να αλλάξεις τον τρόπο σκέψης σου

Ας πάρουμε μερικά απλά παραδείγματα που κάθε σπίτι, κάθε ελληνικής οικογένειας με παιδιά στο δημοτικό, τα βιώνει. Κι αν υπάρχουν περισσότερα από ένα παιδιά στα σπίτια τότε οι οικογένειες, όλα αυτά τα βιώνουν εις διπλούν – εις τριπλούν και πάει λέγοντας…

Ξέρω πως εκεί έξω υπάρχουν γονείς που φρικάρουν με τα διαγωνίσματα στο δημοτικό. Ναι, φυσικά και χρειάζονται τα διαγωνίσματα στο δημοτικό… οι πανελλήνιες είναι μια ανάσα μακριά. Να μην προετοιμαστούμε; Γιατί αν δεν προετοιμάσεις το 9χρονο για τις πανελλήνιες ποιον θα προετοιμάσεις; Εννοείται χλευάζω την κατάσταση με όλα αυτά και σε καμία περίπτωση δεν θεωρώ πως στο δημοτικό πρέπει να υπάρχει ο εφιάλτης των διαγωνισμάτων.

Εσύ όμως που έκανες τον κόπο να κάτσεις να διαβάσεις τις εξυπνάδες μου, σου λέω: χαλάρωσε. Απλά χαλάρωσε. Δεν τρέχει τίποτα να το παιδί σου δεν πάρει καλό βαθμό στο διαγώνισμα. Σημαίνει πολλά όμως το ότι προσπάθησε. Τέλος. Να σου φτάνει και να σου περισσεύει η προσπάθειά του.

Μη δίνεις σημασία στο χαρτί των βαθμών κάθε τρίμηνο. Αριθμοί είναι. Εσένα το παιδί σου πως είναι; πως συμπεριφέρεται; πως περνάτε μαζί; τι κάνετε μαζί; είναι χαρούμενο; έχει φίλους; παίζει; Αυτά να σε νοιάζουν κι όχι ένα χαρτί με αριθμούς.

Μη μαλώνεις το παιδί σου αν δεν μπορεί να θυμηθεί όλες τις προπαίδειες ή ότι άλλο. Σιγά το πράγμα δηλαδή να χάσουμε τον ύπνο μας για την προπαίδεια. Είμαι 37 χρονών κι ακόμη μπερδεύω την προπαίδεια. Και; έχω τελειώσει μάλιστα και οικονομική σχολή.

Μην πιέζεις το παιδί σου παραπάνω από ότι αντέχει σε μαθήματα που δεν του αρέσουν καθόλου. Κάθε παιδί έχει και διαφορετική κλίση στα μαθήματα. Άστο να βρει τον δρόμο του στο σχολείο μόνο του. Αν του αρέσει η γλώσσα εκεί θα τα δώσει όλα και όχι στα μαθηματικά που τα μισεί. Δέξου το. Σεβάσου το.

Δώσε κίνητρο στο παιδί σου να κάνει πράγματα που του αρέσουν ώστε οι υποχρεώσεις του σχολείου να μην του φαίνονται βουνό. Δώσε κίνητρα για να περνάει όμορφα και να γελάει.

Πάψε να σέρνεις το παιδί σου από δω κι από κει

Πάψε επιτέλους να σέρνεις το παιδί σου από δραστηριότητα σε δραστηριότητα ντε και καλά επειδή ΕΣΥ θες να μάθει μουσική ή επειδή ΕΣΥ θες να αθληθεί. Αν σου αρέσει η μουσική γράψου εσύ στο ωδείο κι αν θες να αθληθείς, αθλήσου εσύ. Το παιδί μια χαρά αθλείται όταν έχει χρόνο και παίζει στις πλατείες με τους φίλους του. Και να θυμάσαι πως καλλιτέχνης δεν έγινε κανείς με το στανιό. Η τέχνη θέλει ψυχή κι όχι λουρί για να σε σέρνουν.

Και κάθε φορά που σε ενημερώνουν από το σχολείο ότι κάτι δεν πάει καλά με τη συμπεριφορά του, αγκάλιασε το, στήριξε του, συζήτησε μαζί του. Ναι εκεί ξόδεψε όλη σου την ενέργεια και όλο σου τον χρόνο.Εκεί αξίζει. Εκεί χτίζεις άνθρωπο και όχι επαίνους και βραβεία.