Το μοναστήρι της Φανερωμένης στην Αναβρυτή Ταϋγέτου, φυλάει μια πολύ ξεχωριστή ιστορία στα θεμέλιά της και ήρθε η ώρα, να σας τη διηγηθώ!
Το μοναστήρι της Φανερωμένης στην Αναβρυτή Ταϋγέτου, φυλάει μια πολύ ξεχωριστή ιστορία στα θεμέλιά της και ήρθε η ώρα, να σας τη διηγηθώ!
Χρόνος Ανάγνωσης: Ώσπου να πιούμε ένα καφεδάκι στην αυλή της Μονής, παρέα με τον μοναδικό μοναχό.
Αυτό εδώ το άρθρο, δεν θα προέκυπτε ποτέ, αν δεν είχα την έμφυτη περιέργεια, να σκαλίζω κάθε μέρος στο οποίο, περνάω έστω απέξω. Κάπως έτσι πήγε κι εδώ το story, αφού από το συγκεκριμένο μοναστήρι, περνάω πάρα πολλές μέσα στον χρόνο, κυρίως πεζοπορώντας στα γύρω μονοπάτια. Μην ξεχνάμε πως η Αναβρυτή, αποτελεί ένα μοναδικό σταυροδρόμι μονοπατιών, στον Ταΰγετο.
Δύο χιλιόμετρα λοιπόν έξω από την Αναβρυτή, θα συναντήσεις την Ιερά Μονή Φανερωμένης. Όπως βλέπεις και από τις φωτογραφίες, περιβάλλεται από ένα καταπράσινο τοπίο και πίσω από αυτό, ξεδιπλώνεται η κοιλάδα του Ευρώτα.
Travel Fact: Από δω, συνεχίζει ο ορεινός χωματόδρομος, που σε οδηγεί στο ενδιάμεσο της επαρχιακής οδού, Ταϋγέτης και Νέου Μυστρά.
Ωστόσο, δεν σου προτείνω να συνεχίσεις από δω, καθώς ο δρόμος τον χειμώνα, είναι σκαμμένος από τα νερά της βροχής, ενώ πρέπει να περάσεις και ποτάμι. Αν έχει κατεβασιά από τις βροχές, είναι αδύνατον να κάνεις αυτή τη διαδρομή, με κοινό αυτοκίνητο. Αλλά σαφώς, μπορείς και να το κάνεις … περπατώντας!
Πίσω στα δικά μας όμως και στην υπέροχη ιστορία της Μονής Φανερωμένης, η οποία οφείλει την ίδρυσή της, σε ένα παιδί. Αρχικά, αξίζει να γνωρίζουμε πως το μοναστήρι, είναι χτισμένο πάνω σε ερείπια παλαιότερου ναού.
Η νεότερη ιστορία αυτού του μέρους, οφείλεται σε ένα μικρό παιδί, το οποίο ανακάλυψε την εικόνα της Θεοτόκου, στη σημείο που σήμερα αποκαλείται ασκηταριό. Αυτό το συμβάν έλαβε χώρα, περίπου το 1840, σύμφωνα με την Μητρόπολη Μονεμβασίας και Σπάρτης.
Ο Αθανάσιος Λαδόπουλος, το παιδί που βρήκε την εικόνα της Παναγίας, μεγαλώνοντας έχτισε τα πρώτα κελιά, ενώ αγόρασε και ορισμένες εκτάσεις γύρω από τη Μονή. Σιγά σιγά, χτίστηκαν περισσότερα κελιά και σταδιακά δημιουργήθηκαν, όλα τα τμήματα της Μονής. Ο ίδιος άνθρωπος, συνέχισε να επεκτείνει τη Μονή και να περιποιείται τον χώρο, με προσωπική εργασία κι έξοδα.
Το 1890, με απόφαση της Ιεράς Συνόδου, η Μονή αναγνωρίζεται ως ιδιοκτησία του Ιερομόναχου, Αθανασίου Λαδόπουλου. Την ίδια χρονιά, ο ιερομόναχος παίρνει το αξίωμα, του Αρχιμανδρίτου.
Στην πραγματικότητα εκείνο το παιδί που βρήκε την εικόνα, δημιούργησε και το μοναστήρι. Αφιέρωσε δηλαδή όλη του τη ζωή, σε έναν σκοπό που πίστεψε και υπηρέτησε, με πάθος. Γι αυτό, ορίστηκε επίσημα ως ιδιοκτήτης, κτήτορας και ιδρυτής της Μονής.
Στα χρόνια που ακολούθησαν, ο Αρχιμανδρίτης δεν εγκατέλειψε ποτέ το μοναστήρι, μέχρι το θάνατό του το 1910. Τότε, και σύμφωνα με την επιθυμία του που εκφράστηκε στη χειρόγραφη διαθήκη του, η Ιερά Μονή Φανερωμένης περιήλθε στην κυριότητα της Ιεράς Μονής Αγίων Τεσσαράκοντα, όπου παραμένει μέχρι σήμερα.
History Tip: Στην μεγάλη του ακμή, το μοναστήρι φιλοξενούσε δεκαοχτώ μοναχούς. Σήμερα, λειτουργεί μόνο με έναν μοναχό, τον Αρχιμανδρίτη Ιερόθεο Βαρβιτσιώτη.
Η Φανερωμένη συνέχισε να ακμάζει και να αναπτύσσεται για πολλά χρόνια. Πράγμα το οποίο συνέβαινε και με το χωριό της Αναβρυτής, το οποίο υπήρξε ένα σπουδαίο βιοτεχνικό κέντρο κατά τον 19ο και 20ο αιώνα. Η λαμπρή πορεία ανακόπηκε το 1943, όπου γερμανικά στρατεύματα, έκαψαν και λεηλάτησαν το μοναστήρι.
Σύντομα όμως, με την έμπρακτη βοήθεια των κατοίκων και των ομογενών, η Μονή οικοδομήθηκε ξανά.
Μολονότι σήμερα το μοναστήρι, παραμένει ανοιχτό, χάρη σε έναν μόνο μοναχό, ο χώρος είναι πάντα καθαρός, περιποιημένος και φιλόξενος.
Η Μονή γιορτάζει, 8 Σεπτεμβρίου και αποτελεί θρησκευτικό προσκύνημα.
#Traveldrops_by
karidostouflo
