16 χιλιόμετρα αμμουδιάς περνώντας από το δέλτα και τις εκβολές του ποταμού Ευρώτα, από λιμνοθάλασσες και φωλιές caretta careta, απολαμβάνοντας ένα πανέμορφο ηλιοβασίλεμα!

Από τα Τρίνησα μέχρι την Κοκκινιά, η μεγαλύτερη ακτή της Λακωνίας μετρά 16 χιλιόμετρα και μπορείς να την περπατήσεις, ακολουθώντας μια παράκτια πεζοπορία!
Καμιά φορά, μια ιδέα που πέφτει στο “τραπέζι” για πλάκα, αποτελεί την καλύτερη αφορμή για νέες εμπειρίες. Και την περίπτωσή μας, το “πάμε να για πεζοπορία στη μεγαλύτερη ακτή της Λακωνίας” ξεκίνησε σαν αστείο. Αλλά να, που σιγά σιγά, το γέλιο κόπηκε και φτάσαμε να κάνουμε σχέδια γι αυτό το εγχείρημα!
Κάπως έτσι καταστρώσαμε το σχέδιο και τη διαδρομή. Ο χάρτης έδειξε 16 χιλιόμετρα αμμουδιάς, περνώντας από το δέλτα του ποταμού Ευρώτα, από τις εκβολές του ίδιου ποταμού, από λιμνοθάλασσες και φωλιές caretta careta, απολαμβάνοντας ένα πανέμορφο ηλιοβασίλεμα!

Για τέτοιες παράκτιες πεζοπορίες, καλό είναι να ξεκινάμε είτε νωρίς το πρωί είτε το απόγευμα. Ποτέ το μεσημέρι. Επίσης βοηθάει να έχεις τον ήλιο πλάτη και όχι να σε χτυπάει στα μάτια. Πράγμα που σημαίνει πως αν ξεκινήσεις την πεζοπορία πρωί, τότε η αφετηρία σου θα είναι η Κοκκινιά για να αποφύγεις τον ήλιο κατάματα. Αν πάλι το κάνεις απόγευμα, ιδανική αφετηρία είναι τα Τρίνησα.
Υπολόγισε 5 ώρες συνολικός χρόνο, μαζί με τις στάσεις. Ή και λίγο παραπάνω, αν θες να είσαι άνετος. Περπατάς σε απόλυτη ηρεμία, εσύ η θάλασσα και οι υπόλοιποι της παρέας. Όταν ζεσταθείς, απλώς βουτάς στο νερό. Στο τέλος της πεζοπορίας όμως, μια βουτιά είναι σκέτη αποθέωση. Και λύτρωση! Να έχεις υπόψιν σου, πως το μαγιό – σορτσάκι θα κάνει ερεθισμούς στα πόδια σου, αν είναι βρεγμένο. Οπότε, απόφυγε το.

Ξεκινάμε λοιπόν την πορεία μας απόγευμα, από την παραλία στα Τρίνησα. Είμαστε ξυπόλυτοι αλλά έχουμε όλοι σαγιονάρες στα χέρια, φοράμε μαγιό και κουβαλάμε μαζί μας μόνο νερό και χρήματα. Αποφεύγουμε να κουβαλάμε περιττό βάρος, γιατί θα μας κουράσει. Να περπατήσουμε πάμε, όχι να μ@ρτυρήσουμε…
Το τοπίο σε όλη τη διαδρομή είναι σχεδόν ίδιο. Η θάλασσα με λίγο κύμα, όπως κάθε απόγευμα στον λακωνικό κόλπο. Η ακτή στρωμένη με άμμο και αμμοθίνες, που πάνω τους φυτρώνουν λευκά κρινάκια της θάλασσας.
*Δεν κόβουμε τα κρινάκια της παραλίας που φυτρώνουν στους αμμόλοφους. Είναι προστατευόμενο είδος και παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στην προστασία των παράκτιων ζωνών.

Nature fact: Τα λευκά κρινάκια παραλίας, απλώνουν ρίζες που φτάνουν το 1,5 μέτρο. Πράγμα το οποίο κρατάει τους αμμόλοφους σταθερούς, χωρίς να τους διαλύει ο αέρας. Φαντάσου πως οι ρίζες του λουλουδιού, είναι κάτι σαν… θεμέλια! Σκέψου πως στις ερήμους όταν φυσάει, οι λόφοι από άμμο αλλάζουν διαρκώς θέση, διότι δεν υπάρχει τίποτα στο κέντρο τους, για να τους κρατάει στη θέση τους.
Η πρώτη καντίνα που συναντάμε είναι στην παραλία του Λέημονα και η αμέσως επόμενη στην Κυανή ακτή (Μπούκα). Μιλάμε πάντα για καλοκαιρινούς μήνες. Να γιατί σας είπα να έχετε μαζί σας λεφτά και όχι βάρος στις πλάτες σας. Μπορείς έτσι να αγοράσεις νερό ή κάτι να φας στον δρόμο σου.

Μετά την παραλία του Λέημονα περνάμε το δέλτα του ποταμού Ευρώτα. Εδώ θα δούμε και ψάρια να χοροπηδάνε στο νερό. Μετά το δέλτα, θα πρέπει να περάσουμε τις εκβολές του Ευρώτα. Άρα θα πρέπει να φορέσουμε τις σαγιονάρες μας, γιατί θα κάνουμε μια μικρή παράκαμψη (μερικά μέτρα όλα κι όλα). Είναι ο μοναδικός τρόπος όμως, να περάσουμε αυτό το σημείο. ΠΟΤΕ ΚΟΛΥΜΠΩΝΤΑΣ.
Στο ποτάμι από την άνοιξη και μετά φτιάχνουν πρόχειρο δρόμο ώστε να κρατάνε το νερό για τα ποτιστικά χωράφια, αλλά και να διευκολύνεται η διέλευση αγροτικών αυτοκινήτων και γεωργικών μηχανημάτων. Οπότε εμείς, θα περάσουμε από αυτό το δρομάκι μέσα στο ποτάμι. Να γιατί πρέπει να έχουμε μαζί μας σαγιονάρες ή παπούτσια θαλάσσης. Ειδάλλως, οι πέτρες θα μας κόψουν τα πόδια.

Μετά τις εκβολές φτάνουμε στην παραλία της Κυανής ακτής, όπου λειτουργεί ταβέρνα. Σε αυτό το σημείο, έχουμε περπατήσει λίγο περισσότερο από τα μισά χιλιόμετρα της διαδρομής. Από δω και πέρα και για περίπου 8 χιλιόμετρα δεν θα βρούμε καντίνα ή άλλο μαγαζί στην πορεία μας. Ο ήλιος δύει σιγά σιγά κι εμείς απολαμβάνουμε ένα μαγευτικό ηλιοβασίλεμα. Όσο περνάει η ώρα ηρεμεί η θάλασσα και ο παφλασμός των κυμάτων, ακούγεται σαν χάδι στην αμμουδιά.
Από την παραλία Βιβάρι και μετά, η ακτογραμμή γίνεται πιο μονότονη με τους αμμόλοφους και τις καλαμιές, να κυριαρχούν στο τοπίο. Στο τέρμα της παραλίας των 16 χιλιομέτρων, θα βρεις μία ή δύο καντίνες και ντους με γλυκό νερό. Γλυκό νερό συναντάς και σε άλλα σημεία στην πεζοπορία στη μεγαλύτερη ακτή της Λακωνίας. Στην Κοκκινιά, πρέπει να έχεις κανονίσει να έρθει κάποιος να σε πάρει. Εκτός κι αν αντέχεις να γυρίσεις πίσω, περπατώντας άλλα 16 χιλιόμετρα.

Τι πρέπει να γνωρίζεις προτού ξεκινήσεις αυτή την παράκτια διαδρομή:

Αν σου άρεσε η πεζοπορία στη μεγαλύτερη ακτή της Λακωνίας, ακολούθησε με και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: Facebook, Instagram, YouTube και Tik Tok!
Υπογραφή
Karidotsouflο ή Ελένη