Βαρκάδα σε σπήλαιο, πεζοπορίες σε μονοπάτια δίπλα στη θάλασσα και πυργοπολιτείες, είναι αυτά που θα σου δώσουν μια ολοκληρωτική εικόνα αυτού του τόπου!

Αν θες το ταξίδι σου στη Μάνη να έχει γεύση πιπεράτη και έναν απόηχο νοσταλγικό, τότε αυτές είναι οι 5 εμπειρίες που πρέπει οπωσδήποτε να ζήσεις! Επίσκεψη σε σπήλαιο, πεζοπορίες σε μονοπάτια δίπλα στη θάλασσα και πυργοπολιτείες, είναι αυτά που θα σου δώσουν μια ολοκληρωτική εικόνα αυτού του τόπου.
Ξέρω πως για σένα Μάνη σημαίνει, άγριες παραλίες, καραφλό τοπίο, ταβερνάκια δίπλα στο κύμα με κρύα μπύρα, άντε και μια πεζοπορία μέχρι τον φάρο στο ακρωτήρι Ταίναρο. Μέχρι εδώ, καλά το πας! Δεν λέω, διακοπές είσαι, θες και η χαλαρότητά σου, θες και την ησυχία σου και “μη μου μιλάτε, δεν είμαι εδώ!” Ξανά σκέψου το όμως. Αν δεν ξέρεις πότε θα σε ξανά βγάλει ο δρόμος σε αυτά τα μέρη, αυτή είναι η ευκαιρία σου να γνωρίσεις σε βάθος αυτό τον τόπο. Το βάθος εδώ, κράτησέ το και με τη μεταφορική έννοια αλλά και με την κυριολεκτική. Θα τα καταλάβεις όλα παρακάτω!

Ξεκινάμε λοιπόν από τα εύκολα, για να μη σε αποπάρω εξαρχής κι εγκαταλείψεις αυτό το ιδιαίτερο ταξίδι στη μανιάτικη γη. Στην κορυφή αυτής της λίστας λοιπόν, τα σπήλαια του Διρού, 11 χλμ νοτιοδυτικά της Αρεόπολης. Μια μοναδική εμπειρία, που θα τη ζήσεις κάνοντας βαρκάδα στα έγκατα της γης. Για την περιήγησή στο σπήλαιο έχεις δύο επιλογές. Είτε τη μικρή λιμναία διαδρομή με έξοδο στο χερσαίο τμήμα (12 ευρώ / άτομο και 10 ευρώ το μειωμένο) ή μόνο το χερσαίο τμήμα (9 ευρώ / άτομο και 6 ευρώ το μειωμένο).
Αν πάψουν οι ανθρώπινοι ήχοι, θα ακούσεις την ηχώ του σπηλαίου. Το νερό που σταλάζει, ο ήχος από τα κουπιά και η γόνδολα που σκίζει το νερό, δημιουργούν ένα μοναδικό τραγούδι! Η ακουστική εδώ μέσα, αγγίζει το τέλειο. Κι αν μάθεις πως εδώ έχουν βρεθεί οστά από ύαινες, πάνθηρες, λιοντάρια και το μεγαλύτερο κοίτασμα οστών ιπποπόταμου στην Ευρώπη, τότε η φαντασία σου θα φτιάξει έναν άλλον κόσμο στην περιοχή, με βλάστηση, δάση, νερά και ζώα που πλέον ζουν μόνο σε αφρικανικές σαβάνες και λιβάδια.
Travel tip: Η ερημική παραλία του Διρού σε αυτή τη “γειτονιά”, έχει το πιο μαγευτικό ηλιοβασίλεμα στην περιοχή!

Και μιας και πέσαμε στα βαθιά της Μάνης, πάμε λίγο σε ένα άλλο φαινόμενο της Μάνης. Στην άνυδρη γη της περιοχής της Ερήμου (όνομα και πράγμα) υπάρχουν κάποιες πελώριες τρύπες στο έδαφος. Από ψηλά μοιάζουν με φυσικούς κρατήρες μετά από πρόσκρουση μετεωρίτη. Στην πραγματικότητα, κανείς δεν ξέρει την ιστορία τους. Ωστόσο, πολλοί εικάζουν πως οι μαύρες τρύπες της Μάνης, συνδέονται με τα σπήλαια του Διρού.
Εντός των σπηλαιοβάραθρων φυτρώνουν τα μοναδικά δάση της Μάνης. Εδώ όμως η εξήγηση είναι απλή. Οι τρύπες κρατούν υγρασία, εφόσον ο ήλιος δεν τις βλέπει πολύ. Έτσι, μπορούν να μεγαλώνουν δέντρα παρά την ξηρότητα της περιοχής. Θα φτάσεις στο χωριό Έρημος (μόλις 5 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011) και θα ανακαλύψεις τις τρύπες περπατώντας και ακολουθώντας το gps σου. Έχε κατά νου, πως πρέπει να προσέχεις αν πλησιάσεις κοντά, καθώς δεν υπάρχει καμία προστασία και μπορεί να συμβεί κάποιο ατύχημα.
Ο Μέζαπος είναι ένα από τα πιο ιδιαίτερα, ξεχωριστά κι αναμφίβολα εντυπωσιακά σημεία, στον χάρτη της Μάνης. Ένα μικρό χωριό με ελάχιστους μόνιμους κατοίκους, 19 χιλιόμετρα νότια της Αρεόπολης. Στη βοτσαλωτή παραλία με τα τιρκουάζ νερά, υπάρχει μια σπηλιά που μοιάζει με παλιό θαλάσσιο καταφύγιο. Εκεί μπορείς να φτάσεις κολυμπώντας και να εξερευνήσεις τη σπηλιά.
Υπάρχει όμως και το ολοστρόγγυλο λιμάνι της Κουρκούς από όπου μπορείς να βουτήξεις. Οι περισσότεροι πάντα κάνουν μια βόλτα από δω! Οι ντόπιοι και αυτοί που λαχταρούν φρέσκο ψάρι, καρτερούν τις ψαρόβαρκες για να αγοράσουν από δω ολόφρεσκα θαλασσινά. Αν όμως θες λίγο περισσότερη ησυχία, τότε η παραλία του Κάτω Μέζαπου με το τεράστιο δέντρο για φυσική σκιά, είναι η επόμενη στάση που πρέπει να κάνεις.
Το ταβερνάκι πάνω από το λιμάνι είναι η επιτομή της απλότητας και της νοστιμιάς. Λίγα πράγματα θα βρεις στο μενού με την πρωταγωνίστρια τη μανιάτικη τραβηχτή σε γλυκιά ή αλμυρή εκδοχή. Αυτό το μαγαζί ήταν ό, τι έλειπε για χρόνια από τον Μέζαπο!

Η διαδορμή μέχρι την Παναγία Αγήτρια είναι μια από τις ευκολότερες πεζοπορίες της περιοχής. Μια εκκλησία στην κόψη του βράχου, με τη θάλασσα σχεδόν να γλείφει τα θεμέλιά της. Ξεκινάμε να περπατάμε από το χωριό Αγία Κυριακή, ακολουθώντας αρχικά ένα, μικρό χωματόδρομο και στη συνέχεια το μονοπάτι. Μολονότι μπορούμε να κάνουμε με αυτοκίνητο το κομμάτι του χωματόδρομου (1 χιλιόμετρο), προτείνω να το πάρετε όλο, πεζή.
Συνδυαστικά, μπορείς να φτάσεις περπατώντας μέχρι τη χερσόνησο Τηγάνι και το κάστρο του Μαϊνι. Οι ιστορικοί δεν έχουν καταλήξει αν όντως εδώ ήταν το κάστρο της Μαΐνης ή κάποια βυζαντινή πόλη. Όπως και να ‘χει, η πεζοπορία ως εδώ είναι πανέμορφη και ο αρχαιολογικός χώρος (αν και αφημένος στη μοίρα του) αξίζει τον χρόνο και την προσοχή μας!

Το τελευταίο σημείο που δεν πρέπει να χάσεις, είναι φυσικά η πυργοπολιτεία της Βάθειας. Ένας από τους πιο χαρακτηριστικούς παραδοσιακούς οικισμούς, σε όλη την Ελλάδα. Ένα μνημείο της αρχιτεκτονικής παράδοσης με 144 οικήματα, κατανεμημένα σε τέσσερις συνοικίες. Οι περισσότεροι πύργοι που χτίστηκαν κατά τον 18ο και 19ο αιώνα, θεωρούνται μοναδικά δείγματα οχυρωματικής αρχιτεκτονικής (για την απόκρουση πειρατών και άλλων εισβολέων) σε ολόκληρη την Ελλάδα.
Μην ξεχνάμε πως στη Μάνη, ανέκαθεν ήταν έντονο το στοιχείο της βεντέτας και είχε ως αποτέλεσμα την καταστροφή πολλών πύργων, καθώς η υλική κατάρρευση σηματοδοτούσε συνήθως και την κατάρρευση του οικογενειακού γοήτρου. Σήμερα, μια βόλτα στα σοκάκια της Βάθειας, μας δείχνει πως ήταν η ζωή σε αυτόν τον οικισμό. Στενοί χώροι, λιγοστή γη για τον καθένα και πέτρινοι πύργοι που περισσότερο θύμιζαν φρούρια και λιγότερο σπίτια.
Αν σου άρεσαν οι εμπειρίες στη Μάνη, ακολούθησε με και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: Facebook, Instagram, YouTube και Tik Tok!
Υπογραφή
Karidotsouflο ή Ελένη