Εύκολη κυκλική πεζοπορία στα μονοπάτια του Μυστρά
Οι κυκλικές πεζοπορίες, είναι πάντα ξεχωριστές, γιατί δεν περνάς δεύτερη φορά από το ίδιο σημείο και βλέπεις μονίμως καινούριες εικόνες!
Ένα γευστικό ταξίδι στην πίσω μεριά του Ταΰγετου που αναδεύει μνήμες, μυρωδιές και μια βαθιά νοσταλγία!
Η ταβέρνα του Μαυρίκη στον Ταΰγετο, λειτουργεί αδιάκοπα εδώ και σχεδόν 150 χρόνια, με το εσωτερικό να παραμένει ένα αληθινό μπακάλικο από τα παλιά!
Θυμάστε τότε (ναι εσείς οι παλιότεροι λέω που μεγαλώσατε σε χωριά!) που πηγαίναμε στο μπακάλικο και ζητούσαμε ένα πάκο μανέστρα, αντί για μισό κιλό κριθαράκι; Έχετε ακόμα την εικόνα του μπακάλη που μας έβαζε τα στραγάλια σε χωνάκι, το οποίο έφτιαχνε επιτόπου από εφημερίδα; Ή που μέσα σε εκείνα τα μαγαζιά, έκαιγε μια σόμπα στη μέση κι απάνω έβραζε σούπα ή φασολάδα; Κάτι αρχίζει και ζωντανεύει στις μνήμες σας, είμαι σίγουρη!
Κι αν δεν έχετε τέτοιες μνήμες, τότε καν’ τε εικόνα αυτά που σας περιγράφω. Για να σας βοηθήσω, φέρτε στο μυαλό σας την ελληνική ταινία “ο μπακαλόγατος” με τον αξέχαστο Χατζηχρήστο, στον απολαυστικό ρόλο του Ζήκου.
Ε λοιπόν ένα τέτοιο μαγαζάκι, υπάρχει μέχρι τις μέρες μας. Και πλέον λειτουργεί σαν μια από τις πιο ενδιαφέρουσες ταβέρνες στον Ταϋγετο. Μάλιστα είναι τέτοια η φήμη της ευγένειας των ιδιοκτητών και του εξαιρετικού φαγητού, που πλέον για πολλούς αποτελεί στέκι.
Στην Αλαγονία Μεσσηνίας, η οικογένεια Μαυρίκη δεν προσπάθησε να φτιάξει ένα όμορφο ή πρωτότυπο μαγαζί. Ούτε φυσικά να δημιουργήσει συνταγές και γαστρονομική κουλτούρα. Όλα συνέβησαν απλά και όμορφα, περνώντας από γενιά σε γενιά.
Το μαγαζάκι που ξεκίνησε να λειτουργεί το 1890 ως παντοπωλείο – καφενείο. Αργότερα έγινε χασάπικο, κι έφτασε μέχρι τις μέρες μας χωρίς “μοντερνιές” κι εκσυγχρονισμούς στο εσωτερικό του. Κι αυτό νομίζω, είναι το πρώτο που σου κάνει εντύπωση καθώς μπαίνεις μέσα.
Η φιλοξενία της κυρίας Ιωάννας και του κύριου Τάκη, είναι σαν να σε καλοδέχονται οι γονείς σου ή οι παππούδες σου. Τα παιδιά τους, Έλενα και Δημήτρης, κουβεντιάζουν μαζί σου λες και γνωρίζεστε χρόνια. Η ταβέρνα εν ολίγοις, μοιάζει περισσότερο με τεράστια και ζεστή αγκαλιά, παρά με επαγγελματικό χώρο.
Θα το νιώσεις από τη πρώτη στιγμή που θα ανοίξεις την πόρτα και θα αντικρίσεις την αναμμένη σόμπα. Θα βεβαιωθείς όμως πως το συναίσθημα είναι σωστό, αφού γευτείς τα πεντανόστιμα πιάτα. Καλομαγειρεμένο φαγητό με αγνά προϊόντα της περιοχής. Συνταγές που περνάνε από γενιά σε γενιά και που δε θα βρεις πουθενά αλλού στην Ελλάδα.
Η ταβέρνα φτάνει στο σήμερα, χωρίς παρεμβολές στο εσωτερικό. Πράγμα που σημαίνει, πως ολόκληρος ο χώρος μοιάζει με μικρό λαογραφικό μουσείο. Ο πάγκος του παντοπωλείου με τα καλούδια του, τα γαλόνια για το κρασί δίπλα από το βαγένι και το λαδικό με τα τεντζέρια.
Ύστερα οι παλιές ζυγαριές, το ντιβάνι με τα χειροποίητα ριχτάρια δίπλα από την ξυλόσομπα. Κι ύστεραεκείνα τα σκαλιστά πιατικά, με τα μυριάδες σχέδια ζωγραφισμένα στην πορσελάνη τους που τόσο αγαπώ! Το φωτογραφικό υλικό στα “εκθέματα”, που συνθέτει το παζλ της ιστορίας της οικογένειας, είναι η τέλεια λεπτομέρεια. Όλα αυτά, δημιουργούν ένα σπάνιο μίνι λαογραφικό μουσείο.
Μην σηκωθείς από το τραπέζι, αν δεν πάρεις μια μπουκιά από την παραδοσιακή συνταγή της οικογένειας. Μια συνταγή που περνάει εδώ και χρόνια από γιαγιά σε κόρη και από κόρη σε εγγονή. Το τζιγέρι λοιπόν, όπως λέγεται αυτό το πιάτο, είναι συκωτάκια στο τσουκάλι με ντομάτα και γενναία δόση από μαϊντανό.
Σειρά έχει η ντόπια συνταγή της Αλαγονίας: μοσχαράκι σιγομαγειρεμένο στην κατσαρόλα με μπόλικο μαϊντανό και κόκκινη σάλτα. Άλλο να σου το περιγράφω κι άλλο να το τρως! Μην ξεχάσεις τα τηγανιτά κεφτεδάκια (πιο μαμαδίστικο πεθαίνεις!), την πίτα (διαφορετική κάθε μέρα) με χειροποίητο φύλλο και την τηγανιτή σφέλα.
Το τσίπουρο δεν βαράει (μην πιείτε όμως ολόκληρο γαλόνι) και το κρασί είναι ιδανικός σύντροφος σε αυτό το γαστρονομικό ταξίδι Για το τέλος, παραδοσιακά γλυκά (τρέχει σαλάκι εδώ!) ταψιού και κουταλιού, κατεβάζουν την αυλαία αυτής της δυνατής γευστικής εμπειρίας, στα πρόβουνα του Ταϋγέτου.
Στα sos βάλε πως πρέπει να κλείσεις τραπέζι, γιατί αν σε βγάλει ο δρόμος τυχαία, το πιο πιθανό είναι να μην βρεις να κάτσεις. Εκτός τους καλοκαιρινούς μήνες, η ταβέρνα Μαυρίκη στον Ταΰγετο, είναι ανοιχτά μόνο Σαββατοκύριακα και γιορτές.
Θυμήσου πως φεύγοντας μπορείς να ψωνίσεις γλυκά και άλλα καλούδια για το σπίτι σου από τον πάγκο του μπακάλικου. Είπαμε: όπως παλιά!
Αν σου άρεσε η ταβέρνα Μαυρίκη στον Ταΰγετο, ακολούθησέ με και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: Facebook, Instagram, YouTube και Tik Tok!
Με την υπογραφή
karidotsouflo
