Μια εύκολη και σύντομη πεζοπορική διαδρομή, που μπορεί να γίνει και μια μεγαλύτερη κυκλική, συνδυάζοντας κι άλλα μονοπάτια του Ταϋγέτου!
Το μονοπάτι Μυστράς – Ταϋγέτη ανηφορίζει στις πλαγιές του Ταϋγέτου, αφήνοντας πίσω του τον κοιλάδα του Ευρώτα, μπαίνοντας σταδιακά σε ένα τοπίο πιο άγριο και σιωπηλό. Ανάμεσα σε πυκνή βλάστηση, πέτρινα περάσματα και θέα που ανοίγει όσο κερδίζεις ύψος, η πεζοπορία αποκαλύπτει μια διαφορετική πλευρά της Λακωνίας: Πιο αυθεντική, πιο ήρεμη και βαθιά δεμένη με το βουνό.
Σε όλη τη διαδρομή για το μονοπάτι Μυστράς Ταϋγέτη, ακολουθούμε τα ξύλινα ταμπελάκια με την κίτρινη ένδειξη. Τα μεταλλικά ταμπελάκια που μέχρι ένα σημείο τα βλέπουμε μαζί, χαράζουν άλλη διαδρομή, με διαφορετικό προορισμό.
Το μονοπάτι χωρίζει σε μια διακλάδωση, περίπου 500 μέτρα από την αφετηρία μας, πριν το ξωκκλήσι του Αγίου Ιωάννη. Αυτό είναι και το μοναδικό σημείο, που υπάρχει διακλάδωση μονοπατιών, σε όλη τη διαδρομή.
Αφήνουμε το αμάξι μας έξω από το χωριό του Μυστρά, 6 χιλιόμετρα από τη Σπάρτη, στον δρόμο προς το κάστρο. Εκεί που ξεκινάει το μονοπάτι υπάρχει ένα ποτάμι κι ένας μικρός χώρος αναψυχής. Θα καταλάβεις ότι έφτασες, μόλις ακριβώς δεις το τελευταίο σπίτι του χωριού. Η πινακίδα εδώ γράφει, βρύσες Κρεββατά.
Πίσω από το ποτάμι πέφτει κι ένας καταρράκτης. Ωστόσο, η ξύλινη γέφυρα που οδηγούσε στον καταρράκτη, έχει πέσει κι αν το νερό του ποταμιού είναι πολύ, δεν μπορείς να περάσεις απέναντι. Αν όμως η ροή είναι χαμηλή, μπορείς πατώντας πάνω στις πέτρες, να βρεθείς στην απέναντι όχθη και να δεις τον καταρράκτη.
Παίρνουμε το μονοπάτι που ξεκινάει από το ποτάμι. Ανηφορίζουμε περνώντας από μια γειτονιά κι ύστερα παίρνουμε το λιθόχτιστο δρομάκι μέχρι που αυτό θα γίνει χωμάτινο ορεινό μονοπάτι.
Πρώτο σημείο που μπορούμε να καθίσουμε και να πιούμε νερό είναι το εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννη του 19ο αιώνα. Ωστόσο μοιάζει πιο παλιό. Η εκκλησία, είναι ανοιχτή και μπορείς να μπεις μέσα. Επίσης, νερό τρέχει από την πηγή και μπορείς να γεμίσεις το παγούρι σου.
Από δω και πάνω, το μονοπάτι αλλάζει σε ορεινό χωμάτινο και η πορεία μας, είναι μόνιμα ανηφορική. Καθώς ανεβαίνουμε και βγαίνουμε από την πυκνή βλάστηση του δάσους, η θέα προς το κάστρο του Μυστρά, που πια το βλέπουμε να είναι χαμηλότερα από εμάς, είναι μοναδική!
Στη μέση περίπου της διαδρομή, περνάμε από μια πηγή πάνω στο μονοπάτι, όπου τρέχει σχεδόν πάντα νερό. Σε αυτό το σημείο, το χωμάτινο μονοπάτι αλλάζει σε πέτρινο με πλατιά σκαλιά σε μερικά σημεία.
Επόμενη στάση η εκκλησούλα της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος. Μόλις δούμε αυτή την εκκλησία ξέρουμε πως είμαστε πολύ κοντά στο χωριό Ταϋγέτη. Στη διαδρομή συναντάμε πέτρινες βρύσες με τρεχούμενο νερό αλλά δεν ξέρω αν το νερό είναι πόσιμο. Σε μεγάλο μέρος της διαδρομής προχωράμε σύριζα με ένα μικρό ποτάμι που είναι τέλειο όταν ακούς το νερό του να τρέχει.
Από αυτό το σημείο, σε πέντε λεπτά έχουμε βγει στην Ταϋγέτη, σε μία ώρα πεζοπορίας. Στο σημείο που θα βγούμε, θα βρούμε κρήνες που τρέχουν καθαρό νερό. Από αυτό το σημείο μπορούμε να συνεχίσουμε μισή ώρα ακόμη προς τις κατασκηνώσεις Ταϋγέτου και το μοναστήρι της Ζωοδόχου Πηγής.
Αν θες περισσότερο περπάτημα στο βουνό τότε η πεζοπορική διαδρομή Μυστράς, Ταϋγέτη, Σωτήρα, Παρόρι, Λαγκαδιώτισα, Μυστράς μετράει 10 χιλιόμετρα και θα την περπατήσεις σε περίπου 4 ώρες.
Επίσης η πεζοπορική διαδρομή Μυστράς, Ταϋγέτη, Βλαχοχώρι και πίσω Μυστράς είναι λίγο λιγότερο από 8 χιλιόμετρα και θα την περπατήσεις σε περίπου 3 ώρες.
Η πιο όμορφη κι ενδιαφέρουσα όμως απ’ όλες, είναι η κυκλική πεζοπορία 16 χιλιομέτρων στα μονοπάτια του Ταϋγέτου με ενδιάμεσο σταθμό την Ταϋγέτη.
Με την υπογραφή
karidotsouflo
