Νεάπολη Λακωνίας: 7 αφορμές για να κλείσεις εδώ διακοπές
Η πιο άγνωστη πτυχή της Λακωνίας, σε μια παράσταση από αξιοθέατα, χωριά, παραλίες και πεζοπορίες!
Η πιο άγνωστη πτυχή της Λακωνίας, σε μια παράσταση από αξιοθέατα, χωριά, παραλίες και πεζοπορίες!
Η Νεάπολη Λακωνίας είναι ο τόπος που τον επιλέγουν για διακοπές, όσοι αγαπούν τον εναλλακτικό τουρισμό και τις ταξιδιωτικές προκλήσεις! Στο ίδιο μέρος, έρχονται και όσοι ψάχνουν ένα μέρος που θα απολαύσουν χαλαρές μέρες κάτω από τον ήλιο, χωρίς να κάνουν καμία μετακίνηση.
Αν λοιπόν ανήκεις σε αυτούς που διακοπές σημαίνουν ξεκούραση, τότε αυτό ο άρθρο σε αφορά. Αν πάλι είσαι από εκείνα τα ανήσυχα ταξιδιωτικά πνεύματα, τότε εδώ θα βρεις 7 μοναδικούς λόγους, που θα σε κάνουν να έρχεσαι ξανά και ξανά, για διακοπές στη Νεάπολη Λακωνίας.
Η Νεάπολη είναι μία σύγχρονη κωμόπολη, με όλες τις ανέσεις. Θα βρεις τα πάντα σε απόσταση αναπνοής και χωρίς να πρέπει να πάρεις το αυτοκίνητο. Τα περισσότερα ξενοδοχεία λειτουργούν πάνω στον παραλιακό δρόμο, με τη θάλασσα ακριβώς μπροστά τους. Τα τελευταία χρόνια, η παραλία μπροστά από την κωμόπολη, κερδίζει επάξια γαλάζια σημαία. Πάνω σε αυτό τον δρόμο, θα βρεις σχεδόν όλα τα καταστήματα εστίασης της Νεάπολης. Από καφενεία και καταστήματα με πρόχειρο φαγητό, μέχρι ψαροταβέρνες, μεζεδοπωλεία και ψησταριές.
Ο φυλλό… σοφος είναι σταθερή αξία σε ό, τι αφορά το νόστιμο πρόχειρο φαγητό, ακριβώς πάνω στο λιμάνι. Οτιδήποτε θα δοκιμάσεις εδώ, έχει ως βάση το χειροποίητο φύλλο. Το δυνατό χαρτί του μαγαζιού, είναι η μπουγάτσα με κρέμα, που όπως λένε όσοι την έχουν δοκιμάσει, δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από τα φημισμένα μπουγατσάδικα της Βόρειας Ελλάδας. Προσυπογράφω! Το ίδιο ισχύει και για τις αλμυρές γεύσεις σε μπουγάτσα, σφολιάτα ή χωριάτικο φύλλο, με την κιμαδόπιτα αποτελεί ολόκληρο γεύμα και τη χωριάτικη σπανακόπιτα να θυμίζει σπίτι.
Στο μικρό λιμανάκι επίσης, που δένουν τα ψαροκάικα, θα βρεις μια ταβέρνα με θαλασσινά που αποτελεί στέκι των ψαράδων. Ό, τι φας εδώ από ψαρικά είναι ολόφρεσκο και όλες οι γεύσεις, είναι σπιτικιές και προσεγμένες. Τα παραδοσιακό τσαϊτι (χειροποίητο τηγανόψωμο με χόρτα ή τυρί) είναι από τα πιάτα που πρέπει να δοκιμάσεις πρώτα απ’ όλα. Αν είναι στην εποχή τους, μην παραλείψεις τους γεμιστούς κολοκυθοανθούς και τους κολοκυθοκεφτέδες! Η γαριδομακαρονάδα είναι μια ωδή στη μεσογειακή γευστική κουλτούρα και το ψητό χταπόδι με φρέσκο λεμόνι, η γεύση που περισσότερο απ’ όλες, θυμίζει ελληνικό καλοκαίρι.
Το Αρχαιολογικό μουσείο Νεάπολης, στεγασμένο σε ένα κτίριο του 1950, αποτελεί την ιδανική αφετηρία για να μάθεις την ιστορία αυτού του τόπου. Ωστόσο, το κλειδί σε αυτό το ταξίδι στον χρόνο, είναι το εκπαιδευτικό βίντεο, μισής ώρας περίπου, το οποίο προτείνουν οι ξεναγοί να δεις, προτού την περιήγησή σου. Θα εκπλαγείς από όσα θα ακούσεις και θα δεις.
Κι αυτό δεν ισχύει μόνο για τους επισκέπτες της περιοχής αλλά και για τους ντόπιους. Τα δε εκθέματα στις δυο αίθουσες, μοιάζουν λες και μόλις βγήκαν από τα εργαστήρια κεραμικής. Σχεδόν ανεπηρέαστα από τον χρόνο και άρτια διατηρημένα. Εντυπωσιακά είναι τα αγάλματα, οι επιγραφές και η συλλογή νομισμάτων στις θεματικές του μουσείου.
Στο Μουσείο Ναυτικής Τέχνης και Παράδοσης Νεάπολης το πρώτο που θες να κάνεις, είναι να ανέβεις την ζωγραφισμένη με ναυτικές παραστάσεις σκάλα, που οδηγεί σε αυτό. Μπαίνοντας στο εσωτερικό του μουσείου, μια ιστορία είναι κιόλας έτοιμη να σαλπάρει. Χωρισμένο σε τρεις θεματικούς άξονες, σκοπός του εκθεσιακού χώρου, είναι να μην ξεχαστεί η ναυτική τέχνη, που χαρακτήρισε αυτό τον τόπο, όσο τίποτε άλλο.
Το Κάστρο των Βατίκων ή Κάστρο της Αγίας Παρασκευής λόγω της ομώνυμης εκκλησίας ακριβώς δίπλα του, πλέον δεν είναι επισκέψιμο. Μολαταύτα αξίζει να μπεις στο αυτοκίνητο και να φτάσεις εδώ. Από μακριά θα διακρίνεις τις λεπτομέρειές του και η θέα στη διαδρομή, φτάνει ως την Ελαφόνησο και τα Κύθηρα.
Για να φτάσεις στο Σπήλαιο της Καστανιάς, μπορείς να ακολουθήσεις δύο διαφορετικές διαδρομές. Ωστόσο, εγώ σου προτείνω να κάνεις μία κυκλική οδική διαδρομή ώστε να αποκτήσεις μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα της άγνωστης αυτής περιοχής. Ξεκινώντας από τη Νεάπολη, πρώτα θα ανηφορίσεις προς το κάστρο των Βατίκων και μετά ακολουθώντας τον επαρχιακό δρόμο θα περάσεις από το Φαρακλό και την Άνω Καστανιά. Πρόκειται για δυο μικρά γραφικά χωριά, με λίγους πλέον μόνιμους κατοίκους. Ωστόσο η αγάπη όσων ζουν ακόμη εδώ, φαίνεται σε κάθε γωνιά των χωριών.
Το σπήλαιο της Καστανιάς, θεωρείται το δεύτερο σημαντικότερο του είδους του, σε όλη την Ευρώπη. Κρυμμένο από ανθρώπου μάτι για χρόνια, ήρθε στο φως, όταν ένα βοσκός παρατήρησε μέλισσες να μπαινοβγαίνουν σε μια σχισμή στο έδαφος. Παρόλο που άργησε να μαρτυρήσει τη μυστική του ανακάλυψη, όταν αυτή έγινε γνωστή, αμέσως ξεκίνησαν οι εργασίες για να γίνει επισκέψιμο. Κι όμως αυτό το σπήλαιο ζούσε κι εξελισσόταν κάτω από τη γη, για περισσότερο από 3 εκατομμύρια χρόνια!
Η κυκλική διαδρομή των 500 μέτρων που κάνει ο επισκέπτης, είναι μια αληθινή ωδή στην ομορφιά αυτού του κόσμου. Μια αφορμή να Νρωτηθούμε: πως είναι δυνατόν να γεννάται τόση ομορφιά στα έγκατα της γης και στο φως, η ανθρωπότητα να μην έχει ανακαλύψει ακόμη τον τρόπο να λάμπει;
Μετά την επίσκεψη στο σπήλαιο, η παραλία της Παναγιάς, μόλις 5 λεπτά με το αυτοκίνητο, είναι το κατάλληλο κοντινό μέρος για μια βουτιά. Αν ψάχνεις περισσότερη απομόνωση, το μονοπάτι πάνω στον βράχο θα σε βγάλει στην πίσω παραλία. Οι παροχές για λουόμενους εδώ είναι ανύπαρκτες. Γι αυτό, πρέπει μόνος σου να φροντίσεις για όλα τα απαραίτητα.
Οι επισκέπτες επευφημούν την διάσημη παραλία του Σίμου στην Ελαφόνησο. Οι ντόπιοι ξέρουν, πως η παραλία της Πούντας, δεν υστερεί σε τίποτα από τον Σίμο. Ούτε σε ομορφιά, ούτε σε καθαρότητα. Για την ακρίβεια, αυτές οι δύο ακτές, μοιάζουν σαν δυο σταγόνες νερό. Τα ίδια τιρκουάζ νερά, η ίδια ηρεμία στη θάλασσα, η ίδια χρυσαφιά άμμος, οι ίδιες σχεδόν αμμοθίνες.
Με τη διαφορά πως η Πούντα δεν είναι μόνο μία παραλία για μπάνιο. Στα ανοιχτά της ακτής, αναπαύεται εδώ και χρόνια το Παυλοπέτρι: η αρχαιότερη βυθισμένη πόλη του κόσμου. Ωστόσο δεν μπορείς να δεις και πολλά με γυμνό μάτι ή με μια απλή μάσκα θαλάσσης. Καθώς οι λεπτομέρειες που θα διακρίνεις δεν θα σου δώσουν και πολλά στοιχεία γι αυτό το μέρος. Όμως τα ερείπια από το προϊστορικό νεκροταφείο Παυλοπετρίου, έξω από τη θάλασσα, είναι εμφανή.
Μια καλή ιδέα για περαιτέρω εξερεύνηση της περιοχής είναι να περπατήσεις ως τις ακτές της Λίμνης Στρογγύλης. Ένας σπάνιος και πολύτιμος υγρότοπος της περιοχής. Αν έχεις υπομονή και περιμένεις, θα δεις ψάρια να κολυμπάνε στο νερό, γλάρους να ψαρεύουν το μεσημεριανό τους και πουλιά να ξεκουράζονται στην ακτή. Μπροστά από τη λίμνη, η παραλία Μάγγανο μία από τις μεγαλύτερες της περιοχής, συνέχεια της Πούντας στην ουσία, είναι η πιο ήσυχη εκδοχή σε αυτή τη μεριά.
Αν φτάσεις μέχρι την Πούντα, η μαγευτική Ελαφόνησος με το ferry boat, απέχει λιγότερο από μισή ώρα. Είναι τόσο μικρό το νησί, που μπορείς να το γυρίσεις κυκλικά σε λιγότερο από μία ώρα. Ένα road trip τσέπης, που όμως θα σου αποκαλύψει τις άγνωστες πτυχές του νησιού. Όμορφες παραλίες, αναμεσά τους και η διπλή παραλία του Σίμου και γραφικούς οικισμούς πριν από τον κύριο οικισμό της Ελαφονήσου.
Το Απολιθωμένο Δάσος της Αγίας Μαρίνας η Γεωπάρκο Αγίου Νικολάου, είναι μια περιοχή που έφτασε στο σήμερα ύστερα από πολλαπλές γεωλογικές ταραχές. Οτιδήποτε βλέπουμε σήμερα, σύμφωνα με τους επιστήμονες που έχουν ερευνήσει την περιοχή, είναι αποτέλεσμα σπάνιων ασβεστολιθικών απολιθώσεων.
Σε μια βόλτα στο σύντομο μονοπάτι που είναι και η χαραγμένη πεζοπορική διαδρομή, θα δεις κορμούς από δέντρα που έχουν πια πετρώσει και πιθανότατα ανήκαν σε φοίνικες. Θα παρατηρήσεις κοχύλια πάνω σε πέτρες, παράξενους σχηματισμούς τα βράχια και τρύπες στο βραχώδες έδαφος που επικοινωνούν με τη θάλασσα. Ένα μέρος το ίδιο απόκοσμο, το ίδιο μαγευτικό!
Αν δεν σου αρκεί η μικρή διαδρομή του μονοπατιού, μπορείς να περπατήσεις πάνω στον χωματόδρομο και σε μικρά δρομάκια που φεύγουν δεξιά κι αριστερά, και να παρατηρήσεις ακόμα περισσότερα ευρήματα. Το Γεωπάρκο του Αγίου Νικολάου ανήκει στον Άτλαντα Γεωλογικών Μνημείων του Αιγαίου και η πιο ήρεμη ώρα να φτάσεις κανείς εδώ, είναι η ώρα που δύει ο ήλιος.
Στον κόλπο της Αγίας Μαρίνας, επίσης μπορείς να εξερευνήσεις με υποβρύχιες καταδύσεις και το ναυάγιο Ismail. Δεν είναι ορατό από τη στεριά, αλλά μέσα κολυμπώντας γύρω του, μπορείς να δεις ακόμα και τις λεπτομέρειες του βυθισμένου πλοίου.
Το Ιερό Προσκύνημα της Αγίας Ειρήνης στον κάβο Μαλέα, αφορά ένα μικρό συγκρότημα με μία εκκλησία και μερικά κελιά. Για να φτάσει κανείς εδώ, πρέπει να έρθει είτε με βάρκα, είτε πεζή. Καθώς ο καιρός δεν είναι πάντα καλός, οι περισσότεροι φτάνουν εδώ από το μονοπάτι.
Ο χωματόδρομος που φεύγει από το απολιθωμένο δάσος και μέχρι το τέρμα του, μετράει 4 χιλιόμετρα. Τα οποία μπορείς να αποφύγεις αν έχεις αυτοκίνητο, κατάλληλο για δύσκολους χωματόδρομους. Ειδάλλως πρέπει να τα περπατήσεις.
Ωστόσο, γι αυτή την απόσταση, δεν θα περπατήσεις παραπάνω από 1 ώρα. Όμως, για τα 2,5 χιλιόμετρα του μονοπατιού, πρέπει να υπολογίσεις πάλι 1 ώρα καθώς η διαδρομή, είναι αρκετά απαιτητική.
Προσοχή: η διαδρομή δεν είναι κατάλληλη για άτομα που έχουν φοβίες με τα ύψη και με τα άκρα.
Στην Αγία Ειρήνη δεν μένει κάποιος μόνιμα. Ο χώρος όμως, παραμένει καθαρός και περιποιημένος. Αν συνεχίσεις το μονοπάτι, θα βρεθείς σε ένα εγκαταλελειμμένο μικρό μοναστηριακό συγκρότημα. Είναι ο Άγιος Γεώργιος, το βυζαντινό εκκλησάκι του 15ου αιώνα.
Επιπλέον, κατεβαίνοντας στο μονοπάτι που οδηγεί στη μικρή προβλήτα, θα δεις και την κοκαλιάρα. Μια σπηλιά, όπου μέχρι σήμερα υπάρχουν οστά μοναχών, οι οποίοι μαρτύρησαν στα χέρια πειρατών. Η ιστορία θέλει, τους ίδιους πειρατές να καταστρέφουν τις αγιογραφίες του Αϊ Γιώργη, με τα σπαθιά τους.
Τα Βελανίδια Λακωνίας, πνέουν αέρα νησιώτικο και είναι ίσως το πιο ξεχωριστό χωριό, που θα δεις στις διακοπές σου στη Νεάπολη. Με μια μακριά ιστορία στον χρόνο και πλαισιωμένο από πολλές εκκλησίες και προσκυνήματα, το Άγιο Όρος της Πελοποννήσου, όπως πολλοί αποκαλούν αυτό το μέρος, πρώτα θα σε μαγέψει από την σπάνια για την αρχιτεκτονική του για τα δεδομένα της περιοχής και μετά θα σε κάνει να το αγαπήσεις.
Οι Σπετσιώτες που έφτασαν εδώ μετά τον διωγμό τους από το νησί τους, την περίοδο των Ορλωφικών το μακρινό 1770, έφεραν μαζί τους τις συνήθεις του τόπους τους, τα δομικά χαρακτηριστικά και την αγάπη τους για τη θάλασσα. Μέχρι σήμερα, οι Βελανιδιώτες είναι σπουδαίοι ναυτικοί και τα προηγούμενα χρόνια οι περισσότεροι άντρες του χωριού, περνούσαν πολλούς μήνες σε μπάρκα.
Οι παραλίες σε αυτή τη μεριά του Κάβο Μαλέα, μπορεί να είναι πολλές, όμως δεν είναι όλες εύκολα προσβάσιμες. Στην καλύτερη περίπτωση να έχεις να οδηγήσεις σε έναν βατό χωματόδρομο. Ειδάλλως να περπατήσεις σε κακοτράχαλους δρόμους για να τις προσεγγίσεις. Η απόλυτη αίσθηση γαλήνης και απομόνωσης όμως που προσφέρουν, αξίζουν κάθε προσπάθεια.
Από τα Βελανίδια, φεύγει επίσης και το μονοπάτι για τον φάρο του Καβομαλιά. Αν ξεκινήσεις από το χωριό πρέπει να υπολογίσεις περίπου 3 ώρες περπάτημα για τα 8,5 χιλιόμετρα της πεζοπορίας. Αν πας με το αυτοκίνητο μέχρι το εκκλησάκι του Όσιου Θωμά Εν Μαλέω και γλιτώσεις την πεζοπορία στον δρόμο, τότε θα πρέπει να υπολογίσεις, σχεδόν 2 ώρες περπάτημα στο χωμάτινο μονοπάτι. Η πεζοπορική διαδρομή, κινείται δίπλα από τη θάλασσα και είναι απολαυστική!
Ο τελευταίος φαροφύλακας, παρέδωσε την υπηρεσία του μόλις το 1983, όπου και αυτοματοποιήθηκε ο φάρος. Το 2010 ανακαινίστηκε πλήρως αφού πρώτα χαρακτηρίστηκε ως διατηρητέο μνημείο. Το συναίσθημα σε αυτή την την άκρη ενός από τα πιο επικίνδυνα ακρωτήρια στην Ελλάδα, είναι μοναδικό. Γη, ουρανό, θάλασσα κι εσύ!
Αν σου άρεσαν οι διακοπές στη Νεάπολη Λακωνίας, ακολούθησε με και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: Facebook, Instagram, YouTube και Tik Tok!
Υπογραφή
Karidotsouflο ή Ελένη
