Εξερευνώντας το ακρωτήρι του Κάβο Μαλέα με ιστιοπλοϊκό

Για να μάθεις όλα τα μυστικά στο θρυλικό ακρωτήρι του Κάβο Μαλέα, είτε πρέπει να το περπατήσεις, είτε να οργανώσεις εκδρομή με ιστιοπλοϊκό. Σε κάθε περίπτωση, θα ανακαλύψεις έναν τόπο γεμάτο από κρυφές ομορφιές, κρυμμένα ναυάγια, παραλίες που δεν πατάει κανείς το πόδι του και φυσικά τον φάρο στη μύτη της στεριάς.

Προσωπικά, θεωρώ αυτό το κομμάτι της Λακωνίας ανεξερεύνητο, για έναν λόγο που δεν μπορώ να κατανοήσω, καθώς από το ακρωτήρι του Καβομαλιά δεν λείπουν ούτε τα γραφικά χωριά, ούτε οι μαγευτικές παραλίες, ούτε και τα αξιοθέατα. Όπως κάθε τόπος όμως, έτσι κι εδώ για να γνωρίσεις αληθινά την περιοχή, πρέπει να την “περπατήσεις”.

Στο παρελθόν έχω κάνει πεζοπορίες στην περιοχή σε πραγματικά εντυπωσιακά μονοπάτια, προσεγγίζοντας σημεία που με έκαναν να αναθεωρήσω, όσα ήξερα για τον άγριο Κάβο Μαλέα. Αυτή τη φορά όμως, είπα να κάνω μια περιήγηση δια θαλάσσης. Ο Γιώργος πίσω από το τιμόνι του ιστιοπλοϊκού, από την ομάδα του Άκρα Μαλέα, έφτιαξε για εμάς, μία θαλάσσια διαδρομή με πρώτο προορισμό την κοσμοπολίτικη Ελαφόνησο και αμέσως μετά βουτιά, στην αγριάδα του ασυμβίβαστου Καβομαλιά.

Travel Tip: Οι εκδρομές με το ιστιοπλοϊκό Γλαύκη του Άκρα Μαλέα, ξεκινάνε από τη Νεάπολη Λακωνίας. Κάθε μία από αυτές μπορεί να προσαρμοστεί στις προτιμήσεις της κάθε ομάδας ξεχωριστά.

Από την Ελαφόνησο στο ακρωτήρι του Κάβο Μαλέα με ιστιοπλοϊκό

Η εκδρομή μας ξεκίνησε από το κεντρικό λιμάνι της Νεάπολης με το ιστιοπλοϊκό Γλαύκη. Πρώτος προορισμός, η διπλή παραλία του Σίμου στην Ελαφόνησο με τα εξωτικά νερά. Όλοι έχουν θαυμάσει reels και φωτογραφίες στο instagram από τον Σίμο. Άλλο όμως να τα βλέπεις σε μια οθόνη κι άλλο να τα ζεις. Το σκηνικό με τα καταγάλανα διάφανα νερά και τις τεράστιες αμμοθίνες στο βάθος, δεν μπορείς εύκολα να τα χορτάσεις.

Στον όρμο του μικρού Σίμου λοιπόν, κάναμε τις πρώτες βουτιές. Παρότι είπαμε πως αυτή η στάση θα είναι σύντομη, αυτό το μέρος, δεν σε αφήνει να φύγεις γρήγορα. Πάντα θες μία ακόμη βουτιά, με την ψευδαίσθηση πως σε κάποιο μακροβούτι, ίσως και να χορτάσεις τη δροσιά της θάλασσας.

Local Fact: Στην παραλία του Σίμου φυτρώνει το λευκό κρινάκι. Ένα πανέμορφο λευκό λουλούδι το οποίο δεν έχει μόνο διακοσμητικό ρόλο στην ακτή. Αυτά τα κρινάκια έχουν ρίζες που φτάνουν το ενάμιση μέτρο βάθος. Έτσι κρατάνε τους αμμόλοφους στη θέση τους κι αυτοί δεν μετακινούνται όταν φυσάει. Γι αυτό δεν τα πειράζουμε και κυρίως δεν τα κόβουμε.

Αφήνοντας πίσω μας την Ελαφόνησο, το καρτποσταλικό φυσικό τοπίο, σταδιακά αλλάζει. Για την ακρίβεια γίνεται πιο άγριο και ατίθασο. Σαν να σου ψιθυρίζει, πως εδώ η φύση θέλει σεβασμό. Και μόνο όταν αδειάσεις το μυαλό σου και την αφουγκραστείς, θα την νιώσεις.

Με το ιστιοπλοϊκό περνάμε τα πολύ μικρά χωριά Κόρακας και Προφήτης Ηλίας στο ακρωτήρι του Κάβο Μαλέα. Σε αυτή τη διαδρομή διακρίνουμε στην ακτή αρκετές παραλίες. Ο Γιώργος μας λέει τα ονόματά τους. Είναι βέβαιο πως εδώ πρέπει να ξανά έρθουμε κάποια στιγμή. Ώσπου ξαφνικά, σταματάμε. Στον βυθό μας εξηγεί, είναι το άγνωστο ναυάγιο Ismail Hakki.

Το πλοίο βυθίστηκε στις 30 Ιανουαρίου 1978 στον κόλπο της Αγίας Μαρίνας. Η τοπική ιστορία, θέλει έναν βοσκό να σώζει τους ναυτικούς, ανάβοντας φωτιά για να τους οδηγήσει στη στεριά. Παρότι κανείς δεν περιμένει να συναντήσει ένα ολόκληρο πλοίο μέσα στο νερό, εδώ τα φαινόμενα απατούν. Με μια απλή μάσκα θαλάσσης, μπορείς να διακρίνεις μέχρι και τις λεπτομέρειες του βουλιαγμένου καραβιού.

Ωστόσο για τους φίλους των υποβρύχιων εξερευνήσεων, η ομάδα του Άκρα Μαλέα οργανώνει μαθήματα καταδύσεων. Έτσι ακόμη κι αν δεν έχεις σχετική εμπειρία, μπορείς να κάνεις απλές καταδύσεις με την κατάλληλη καθοδήγηση των εκπαιδευτών. Αναμφίβολα αυτή η εμπειρία, σου ανοίγει ένα παράθυρο σε έναν υδάτινο κόσμο, που θα σε συναρπάσει.

Από το Απολιθωμένο δάσος μέχρι τον φάρο του Κάβο Μαλέα

Στο βάθος του ναυαγίου, το Απολιθωμένο Δάσος της Αγίας Μαρίνας, λογίζεται ως ένας τόπος μυστηρίου. Για να καταλάβεις ακριβώς όμως τι συμβαίνει, πρέπει να το παρατηρήσεις από τη στεριά. Τότε μόνο θα διακρίνεις τα απολιθώματα πάνω στις πέτρες και στα βράχια και τους απολιθωμένους κορμούς δέντρων. Το Γεωπάρκο του Αγίου Νικολάου (επίσημη ονομασία ευρύτερης περιοχής) και το απολιθωμένο φοινικόδασος, ανήκει στον άτλαντα γεωλογικών μνημείων του Αιγαίου.

Συνεχίζοντας την θαλάσσια διαδρομή μας, το τοπίο σκληραίνει ακόμα πιο πολύ. Από τη θάλασσα βλέπουμε μια λεπτή γραμμή που χωρίζει την άγονη γη στα δύο. Είναι το μονοπάτι που οδηγεί στην Αγία Ειρήνη. Μια καθόλου εύκολη πεζοπορική διαδρομή, κυρίως λόγω των εκτεθειμένων σημείων της. Το μοναχικό μοναστήρι δεσπόζει στη μύτη του ακρωτηρίου. Η θέα προς το απέραντο πέλαγος από αυτό το σημείο, είναι μοναδική.

Κάτω από την Αγία Ειρήνη βλέπουμε τη σπηλιά με τα οστά των μοναχών, που κάποτε σκότωσαν οι πειρατές. Οι ίδιοι πειρατές, σύμφωνα με την παράδοση, κατέστρεψαν με τα σπαθιά τους και τις αγιογραφίες του Αϊ Γιώργη. Ένα ολόλευκο βυζαντινό εκκλησάκι, που μάλλον κάποτε ήταν μέρος, ενός μικρού μοναστηριακού συγκροτήματος.

Καθώς φεύγουμε από τη γειτονιά των εκκλησιών, τα βράχια πέφτουν κάθετα στη θάλασσα. Καθότι τα χρώματά τους και τα σχέδιά τους, δημιουργούν μια όμορφη εικόνα, η φύση εδώ δεν κάνει αστεία. Δεν είναι υπερβολή να πούμε, πως μέχρι να στρίψουμε στο “πόδι” του Καβομαλιά, το τοπίο είναι απόκοσμο.

Ωστόσο, με το που φανεί ο φάρος, όλα μαλακώνουν. Ο φάρος του Καβομαλιά, είναι ένας από τους πιο σημαντικούς στην Ελλάδα, αφού ανήκει στους φάρους πελαγοδρομίας. Αυτό σημαίνει πως είναι μέρος μιας νοητής θαλάσσιας διαδρομής, όπου ο ένας φάρος συμπληρώνει τον άλλον. Βρίσκονται όλοι σε ακρωτήρια και δύσκολα περάσματα. Η ασφάλεια που παρέχουν στα πλοία, είναι πως προτού χαθεί το φως του ενός, έχει φανεί το φως του άλλου.

Σε ένα θαλάσσιο σταυροδρόμι όπου καθημερινά μπορεί να περάσουν και διακόσια πλοία, οι φάροι ανάγονται στα πιο πολύτιμα κτίρια των θαλασσών μας. Καθώς πλέουμε προς το χωριό Βελανίδια Λακωνίας, παρατηρούμε μία ακόμη γραμμή στη στεριά. Είναι το μονοπάτι για τον φάρο του Καβομαλιά. Κάποτε το περπατούσαν οι φαροφύλακες και οι οικογένειές τους. Σήμερα το περπατάνε οι πεζοπόροι, που ψάχνουν ξεχωριστές διαδρομές.

Προτού φανούν τα Βελανίδια με τη νησιώτικη αρχιτεκτονική, σταματάμε στην παραλία για μια ακόμη βουτιά. Τα νερά είναι καθρέφτης. Ό, τι πρέπει για ένα απογευματινό μπάνιο, πριν ο ήλιος βασιλέψει. Δεν υπάρχει κανένας άλλος στην ακτή με το λεπτό βότσαλο. Η επιτομή της ηρεμίας!

Με δυσκολία αφήνουμε πίσω μας αυτό τον υδάτινο παράδεισο. Πρέπει όμως να συνεχίσουμε. Τα Βελανίδια από μακριά σε κάνουν να νομίζεις πως έχεις φτάσει σε νησί. Τα σπίτια είναι όλα λευκά με μπλε παράθυρα. Κι αυτό, μπορεί να μοιάζει παράλογο για μια περιοχή της Λακωνίας. Εντούτοις, κι αυτό έχει μια λογική εξήγηση. Κάποτε (μετά το Ορλωφικά) έφτασαν εδώ κάτοικοι των Σπετσών. Κυνηγημένοι από τους εχθρούς, βρήκαν απάγκιο σε αυτή την κουκίδα του χάρτη, φέρνοντας μαζί τους και στοιχεία του νησιού τους. Γι αυτό τα Βελανίδια θυμίζουν νησί ενώ μέχρι σήμερα, το χωριό βγάζει σπουδαίους ναυτικούς.

Η ώρα μας τελειώνει. Σύντομα ο ήλιος θα δύσει. Ίσα που προλαβαίνουμε μας λέει ο καπετάνιος μας, να πάμε ως μία υπέροχη παραλία. Ερημική δυσπρόσιτη και παρθένα. Αυτοκίνητο δύσκολα φτάνει εδώ. Έτσι πάντοτε, οι επισκέπτες είναι λίγοι.

Κι εδώ, όπως και πολλές άλλες παραλίες της περιοχής, υπάρχει ένα ακόμα ξωκκλήσι. Γι αυτό σχεδόν όλες οι παραλίες στα Βελανίδια έχουν ονόματα Αγίων. Καθόλου τυχαίο αν σκεφτεί κανείς, πως αυτό το μέρος το λένε και Άγιο Όρος της Πελοποννήσου.

Στην επιστροφή όλα ημερεύουν. Τα Βελανίδια φέγγουν από τις λάμπες τους και μοιάζουν με καταφύγιο στο πέλαγος. Το φως του φάρου, το βλέπεις πια καθαρά. Και μόλις πάρουμε στροφή στα άγρια βράχια του Καβομαλιά, ένα βαθύ πορτοκαλί ηλιοβασίλεμα, μας καλωσορίζει. Η θάλασσα έχει τα κέφια της και το ιστιοπλοϊκό κλυδωνίζεται. Κανείς δεν νοιάζεται όμως. Έχουμε μπροστά μας τον πιο πορφυρό ήλιο!

Αν σου άρεσε η εξερεύνηση στο ακρωτήρι του Κάβο Μαλέα με ιστιοπλοϊκό, ακολούθησε με και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης:  Facebook, Instagram, YouTube και Tik Tok!

Υπογραφή
Karidotsouflο ή Ελένη