Νεράιδα στον Άγιο Νικόλα: μια ωδή στην αυθεντική ελληνική κουζίνα
Ένα τέτοιο τραπέζι, δεν είναι μόνο μια γαστρονομική εμπειρία. Είναι ωδή στην παράδοση, στην αγνή αυθεντική ελληνική μαγειρική κουλτούρα και στις μνήμες μας!
Μια γενναία ομάδα τριών ανθρώπων, διέσχισαν δύο χώρες, πέρασαν σε άλλη ήπειρο και στα κοντέρ τους προστέθηκαν 6.000 επιπλέον χιλιόμετρα!
Ένα αλλιώτικο road trip καβάλα σε μηχανάκια ξεκίνησαν 4 φίλοι από τη Σπάρτη, κατέληξαν στην Τιφλίδα και γύρισαν πίσω με τον ίδιο τρόπο. Ούτε λίγο ούτε πολύ, διέσχισαν δύο χώρες, πέρασαν σε άλλη ήπειρο (αυτή της Ασίας) και στα κοντέρ τους πρόσθεσαν 6.000 (και βάλε) επιπλέον χιλιόμετρα.
Βρείτε τους εδώ:
Αυτό κι αν είναι συλλογή εμπειριών. Ή αλλιώς “δρόμος” για δυνατούς ταξιδευτές. Πες το όπως θες. Πέρα από κάθε άνεση, πέρα ίσως και από κάθε λογική, κάποιοι τόλμησαν την πιο τρελή ιδέα. Αν όμως το δεις από άλλη οπτική γωνία, γι αυτό έχουμε το μυαλό: για να κατεβάζουμε τρελές ιδέες!
Όσο απίθανη κι αν φάνταζε η επιτυχία ενός τέτοιου εγχειρήματος, τόσο μεγαλύτερη ήταν και η πρόκληση. Ώσπου έφτασε η μέρα να δουν ακόμη και οι ίδιοι, αν όντως μπορούν να οδηγήσουν 6000+ χιλιόμετρα καβάλα σε μηχανάκια. Για να το μάθουν, έπρεπε να περάσουν σύνορα σε δύο χώρες και να δουν μια άλλη ήπειρο, εντελώς διαφορετική από τη δική τους. Σε 15 μέρες θα ήξεραν το αποτέλεσμα.
Ξεκινώντας από τη νότια Ελλάδα, 45 χιλιόμετρα νότια της Σπάρτης(τα 2 άτομα και οι άλλοι 2 από Θεσσαλονίκη) διέσχισαν όλη σχεδόν τη χώρα μέχρι τον Έβρο. Από εκεί πέρασαν τα σύνορα της Ελλάδας και συνέχισαν στην Τουρκία.
Μετά την Κωνσταντινούπολη έφυγαν παραλιακά στη Μαύρη Θάλασσα για σχεδόν όλο το υπόλοιπο του ταξιδιού. Μέχρι δηλαδή την πόλη της Γεωργίας όπου ήταν ο τελικός προορισμός και που έφτασαν σε μία εβδομάδα.
Στην πραγματικότητα διέσχισαν μια παλιά Ελλάδα μιας και οι περισσότερες πόλεις από τις οποίες πέρασαν, ήταν κατοικίες Ελλήνων, πριν από το διωγμό τους. Κάθε μέρα είχαν να δουν και μια νέα κουλτούρα, να φάνε ένα καινούριο φαγητό και να δουν μια εικόνα που δεν είχαν αντικρίσει ποτέ ξανά στο παρελθόν.
Η καθημερινή τους πορεία δεν ξεπερνούσε τα 400 χλμ. ενώ έκαναν συχνές στάσεις για να βλέπουν τα αξιοθέατα στις πόλεις και τα χωριά που περνούσαν. Κάθε βράδυ διέμεναν και σε άλλη πόλη και κάθε πρωί είχαν μια νέα πορεία να χαράξουν.
Όπως σωστά υποψιάζεσαι ο καιρός σε ένα τέτοιο ταξίδι δεν είναι πάντα σύμμαχος. Έτσι, οι “ταξιδευτές του ονείρου” έπρεπε να οδηγήσουν με χιόνια, κρύο, ομίχλη και βροχή. Κατά την επιστροφή μάλιστα (στον δρόμο προς Άγκυρα) έπρεπε να προχωρήσουν σε υψόμετρο ανώτερο των 2000 μέτρων.
Η επιστροφή όμως έγινε από διαφορετικό δρόμο διασχίζοντας τον εσωτερικό κορμό της Τουρκίας και περνώντας από την πόλη της Άγκυρας. Φτάνοντας στην πόλη Τσεσμέ των τουρκικών παράλιων (κοντά στη Σμύρνη), οι ταξιδευτές βγήκαν στη Χίο με φέρι μποτ. Ύστερα πήραν καράβι για Πειραιά και πάλι πίσω στα πάτρια εδάφη.
Το δεκαπενθήμερο ταξίδι είχε τελειώσει αισίως. Ήταν γεμάτο περιπέτειες, εμπειρίες και απρόοπτα που κι αυτά (τα απρόοπτα ντε!) δίνουν πικάντικη γεύση σε κάθε τρέλα που φυτρώνει στο ανθρώπινο μυαλό.
Άπειρες οι εικόνες, τόσο που δύσκολα μπορείς να περιγράψεις. Πολλά τα χιλιόμετρα, τόσο που σχεδόν δεν μπορείς να τα μετρήσεις. Γεύσεις που δεν θα δοκιμάσεις αλλού. Μουσικές που δεν θα ακούσεις αλλού. Αύρα που θα θυμάσαι για πάντα. Αυτά έφεραν μαζί τους στη Σπάρτη αυτοί οι ανεκδιήγητοι ταξιδευτές, μετά το road trip με μηχανάκια.
Το εντυπωσιακό σε τέτοιους είδους εγχειρήματα, είναι μόνο και μόνο η ιδέα που θα σκάσει σε ένα κεφάλι σαν πυροτέχνημα. Η ιδέα θα κάνει κρότο, θα γεμίσει χρώματα και μουσικές. Έκσταση με δυο λόγια!
Κι όπως έχει πει και ο Albert Einstein “Αν μια ιδέα δεν φαίνεται από την αρχή τρελή, δεν αξίζει να ασχοληθείς μαζί της” .
Ύστερα όλα τα υπόλοιπα είναι μονόδρομος. Μια καλή οργάνωση στο χρόνο, ένας καλός προϋπολογισμός για τα χρήματα που χρειάζονται, ένα καλό σέρβις στα οχήματα και η καλή διάθεση θα συνθέσουν το καλύτερο παρασκήνιο πριν την έναρξη της παράστασης.
Δεν έχει σημασία πόσος καιρός θα περάσει μέχρι να φτάσεις στον προορισμό σου. Ούτε με τι όχημα θα πας. Σημασία έχει το ταξίδι αυτό καθαυτό και όλα όσα θα δουν τα μάτια σου και θα γευτεί η ψυχή σου.
Ηθικό δίδαγμα του άρθρου φίλε αναγνώστη; Τόλμα! Άσε το πυροτέχνημα να κάνει κρότο στο μυαλό σου και τόλμα το ακατόρθωτο. Ακόμη κι αν δε σου βγει, εσύ θα έχεις προσπαθήσει!
