Βαρκάδα στη λίμνη Κερκίνη και ο γύρος με το αυτοκίνητο
Ο υγρότοπος της λίμνης Κερκίνης, αποτελεί ένα σπάνιο οικοσύστημα, πολύ σημαντικό για πλήθος πτηνών, ερπετών, ψαριών και για τους νεροβούβαλους της περιοχής!
Τα ψηλά βράχια φαράγγια δημιουργούν κάτι σαν ηχείο. Γι αυτό, ακόμα και ο ήχος από το νερό που τρέχει ή το κελάηδισμα των πουλιών, ακούγονται πολύ πιο δυνατά και πολύ πιο καθαρά!
Περπατάμε στο άγνωστο και μαγευτικό Βρυσιώτικο φαράγγι, του βόρειου Ταϋγέτου και νιώθουμε να είμαστε ξωτικά, ενός φανταστικού κόσμου!
Σαφώς θα έχεις ακούσει, για το διάσημο φαράγγι των Μύλων στον Ταΰγετο κι ενδεχομένως, να το έχεις περπατήσει. Μια πραγματικά, υπέροχη πεζοπορική διαδρομή μέσα στο φαράγγι, που οι εικόνες δίνουν μια απίθανη παράσταση χρωμάτων και ήχων. Η ανθρώπινη παρέμβαση για τη διευκόλυνση των πεζοπόρων, δένει πλήρως με το φυσικό περιβάλλον, δημιουργώντας ένα αλπικό ορεινό σκηνικό.
Hikking Tip: Δες την πεζοπορική διαδρομή για το φαράγγι των Μύλων με διαγράμματα και χάρτες ή την πιο εντυπωσιακή πεζοπορία στον Ταΰγετο Φαράγγι Μύλων από το karidotsouflo.
Αν τώρα, δεν θες να περπατήσεις με μια διαδρομή 10 χιλιομέτρων, μπορείς απλώς να συνδυάσεις μια υπέροχη βόλτα στον βόρειο Ταΰγετο και να δεις μερικά πολύ ενδιαφέροντα σημεία στο βουνό, χωρίς να κάνεις μεγάλη πεζοπορία. Έτσι, μπορείς να συνδυάσεις τον χώρος αναψυχής στο Καστόρι, το Βρυσιώτικο φαράγγι και το εκκλησάκι του Αγίου Λουκά, σε μια ορεινή εξόρμηση.
Έξω από το χωριό Καστόρι, στον δρόμο προς Γεωργίτσι, υπάρχει ένας πολύ περιποιημένος χώρος αναψυχής. Κάτω από τα δέντρα υπάρχουν τραπεζάκια και καθίσματα, τρεχούμενο πόσιμο νερό και διαδρομές να περπατήσεις προς τις δύο κατευθύνσεις του ποταμού Κάστορα. Από εδώ περνάει και η πεζοπορική διαδρομή του φαραγγιού των Μύλων.
Ακολουθώντας τις ενδείξεις με τον μοβ κύκλο, περπατάμε ανηφορικά στον χωματόδρομο και ακολουθούμε τις ταμπέλες προς Βρυσιώτικο φαράγγι. Θα περάσουμε από έναν δεύτερο χώρο αναψυχής, που μοιάζει με τον πρώτο αλλά μικρότερο και θα συνεχίσουμε στο μονοπάτι. Σε δεκαπέντε λεπτά από την αφετηρία μας, θα έχουμε φτάσει στην είσοδο του φαραγγιού. Η διαδρομή είναι εύκολη και το μονοπάτι χωρίς καμία δυσκολία.
Καταλαβαίνουμε πως φτάσαμε στο Βρυσιώτικο φαράγγι, από τα πανύψηλα βράχια που βλέπουμε ξαφνικά μπροστά μας και τους εντυπωσιακούς χρωματισμούς τους. Το νερό που αναβλύζει από την πηγή σε αυτό ακριβώς το σημείο, δημιουργεί το ποτάμι που βλέπαμε, καθ’ όλη τη διάρκεια της πεζοπορίας μας.
Για να περπατήσουμε μέσα στο φαράγγι, δεν πρέπει να έχει κατεβάσει νερό. Ειδάλλως η ροή του νερού, θα μας εμποδίσει να μπούμε στα ενδότερά του.
Τα φαράγγια λόγω των ψηλών τειχών τους (βράχια) δημιουργούν κάτι σαν ηχείο εντός τους. Γι αυτό, ακόμα και ο ήχος από το νερό που τρέχει ή το κελάηδισμα των πουλιών, ακούγονται πολύ πιο δυνατά και πολύ πιο καθαρά! Επιπλέον, οι ακτίνες του φωτός πέφτουν διαγώνια, ακολουθώντας την κίνηση του ήλιου, καθώς αυτός αλλάζει θέση.
Προχωράμε ανάμεσα στα ψηλά και κοφτερά βράχια, αφουγκραζόμενοι τους μοναδικούς ήχους της φύσης. Το πόσο θα περπατήσει κανείς μέσα σε αυτή την εντυπωσιακή δίοδο προς το εσωτερικό του βουνού, ανήκει ξεκάθαρα στην ευχέρειά του. Μπορεί κανείς να προχωρήσει αρκετά μέσα ή απλώς για μερικά μέτρα. Η αλήθεια βέβαια είναι πως όσο προχωράμε προς τα άδυτα της φύσης, τόσο αυτή μας προκαλεί (και μας προσκαλεί!) να συνεχίσουμε!
Δεν πρόκειται για μια σηματοδοτημένη διαδρομή, ωστόσο κανείς δεν πρόκειται να χαθεί σε έναν τόσο περιορισμένο χώρο. Μην ξεχνάς, πως σε ένα τέτοιο μέρος, πρέπει να αφιερώσεις αρκετό από τον χρόνο σου και να ξεχάσεις κάθε έγνοια, για να το απολαύσεις.
Δίπλα ακριβώς από την είσοδο του φαραγγιού, αν πατήσουμε στις πέτρες που είναι μέσα στο νερό και περάσουμε απέναντι, θα δούμε την αρχή ενός άλλου μονοπατιού. Αν το ακολουθήσουμε, σε δέκα περίπου λεπτά μόνιμα ανηφορικής πορείας, θα έχουμε φτάσει στο πανέμορφο εκκλησάκι του Αγίου Λουκά.
Η διαδρομή δεν έχει σημάδια, αλλά το μονοπάτι είναι καθαρό κι εμφανές. Η σύντομη διάρκειά του, δεν μας κουράζει παρά την ανηφόρα.
Ο Άγιος Λουκάς φωλιάζει, δίπλα ακριβώς από την κούρμπα ενός βράχου. Καταλαμβάνει μόλις μερικά τετραγωνικά μέτρα (ίσως όχι παραπάνω από τέσσερα ή πέντε) και πραγματικά είναι μια σταλιά. Η πόρτα είναι κλειστή. Όμως αν κοιτάξεις στο εσωτερικό, θα δεις μερικές μοναδικές αγιογραφίες να στολίζουν τον τοίχο της μικροσκοπικής εκκλησίας.
Ο χώρος έξω από το ξωκλήσι, είναι μια μικρή όαση γαλήνης και ηρεμίας. Το μόνο που ακούς γύρω σου, είναι το τραγούδι της φύσης. Πουλιά, νερά κι ένα απαλό αεράκι να σε κάνει, να μην θες να φύγεις από δω!
Αν σου άρεσε το Βρυσιώτικο φαράγγι Ταϋγέτου, βρες με και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: Facebook, Instagram, YouTube και Tik Tok!
Υπογραφή
Karidotsouflo
